ἀπευκτός
ἀπευκτός, to be deprecated, abominable
ἀπευκτ-ός, ή, όν, Luc. Pseudol. 12, Hld. 7.25: (ἀπεύχομαι):—
- to be deprecated, abominable, πήματα A. Ag. 638; ἀ. τὸ δεηθῆναι τούτων Pl. Lg. 628c; τὰ ἀ. Id. Ep. 353e.
execrable
πήματα
ἀνήρ
τὸ δεηθῆναι τούτων
σύνοδος
• subst.
τὰ ἀπευκτά
ἀπευκτός, ή, όν, détestable, détesté, odieux, Eschl. Ag. 638, Suppl. 790 ; Plat. Leg. 628b, Ep. 353e ; Luc. Pseud. 12 ||
Sup. -ότατος, Anth. 8, 11, 4.
Étym. ἀπεύχομαι.
ἀπευκτός, ή, όν, u. ἄπευκτος, ον, verwünscht, verabscheuenswert, ἀνήρ Aesch. Suppl. 770 ; πήματα Ag. 624 ; Prosa, Plat. Legg. I.628c ; Luc. Pseudol. 12 ; Hel. 7.25.
ἀπευκτός
- to be deprecated, abominable, Aesch.