ἀποδεκτός
ἀποδεκτός, acceptable
ἀποδεκ-τός, όν (ή, όν prob. l. in Phld. Ir. p.60 W.),
- acceptable, welcome, OGI 441.100, 1 Ep.Ti. 2.3, S.E. M. 11.83, Plu. Comm.not. 2.1061a: Comp. -ότερος Dsc. Eup. 1 Praef. Adv. -τως An.Ox. 3.139, Sch. E. Or. 1680.
I
1 aceptable
ποῦ γὰρ αἱρετὸν ἢ πῶς ἀποδεκτὸν ὃ μήτ' ἐπαινεῖν μήτε θαυμάζειν ἄξιόν ἐστι ...
2 agradable, grato
προθυμίας ἀποδεκτῆς
τοῦτο γάρ ἐστιν ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ
II adv. -ῶς de modo aceptable, agradablemente
ἀποδεκτῶς τοῖς πολλοῖς
ἀποδεκτός, ή, όν :
1 acceptable, Plut. M. 1061a ||
2 p. suite, agréable, Sext. 706 ; Diosc. Parab. 1 proœm. ||
Cp. -ότερος, Diosc. l. c.
Étym. ἀποδέχομαι.
ἀποδεκτός, annehmlich, Sp.
ἀποδεκτός
ἀποδέχομαι
- acceptable, NTest.