ἀπόδεσις
ἀπόδεσις, tying up
ἀπόδεσις, εως, ἡ,
- tying up, ἡ τοῦ ὀμφαλοῦ ἀ. τοῖς παιδίοις Arist. HA 587a12; ἀ. ἐκ τοῦ πασσάλου Nicom. Harm. 6, cf. Iamb. VP 26.118.
acción de ligar, ligadura
ἡ τοῦ ὀμφαλοῦ ἀ. τοῖς παιδίοις
τὴν μὲν τῶν χορδῶν κοινὴν ἀπόδεσιν
ἀπόδεσις, εως (ἡ) action de lier, ligature, Arstt. H.A. 7, 10, 1 ; Jambl. V. Pyth. p. 256 Kiessl.
Étym. ἀποδέω.
ἀπόδεσις, ἡ, das Abbinden, τοῦ ὀμφαλοῦ τοῖς παιδίοις Arist. H.A. 7.10.