ἀποθέω
ἀποθέω, to run away
ἀποθέω,
- run away, Hdt. 8.56, X. Cyr. 7.5.40.
huir
ἱστία ἀείροντο ὡς ἀποθευσόμενοι
ᾤχοντο ἀποθέοντες
ἀπο·θέω, s’éloigner en courant, Xén. Cyr. 7, 5, 40 ; en parl. des Grecs qui déploient leurs voiles comme pour prendre la fuite, Hdt. 8, 56.
ἀποθέω, (θέω), weglaufen, Her. 8.56 ; Xen. Cyr. 7.5.40.
ἀποθέω
- to run away, Hdt., Xen.