ἀποθερίζω
ἀποθερίζω, to cut off
ἀποθερίζω, poet. aor. ἀπέθρῐσα (also in late Prose, Porph. Abst. 2.10):—
- cut off, ἶνας μεδέων ἀπέθρισεν Archil. 138; ἄκρας ὡς ἀπέθρισεν κόμας E. Or. 128, cf. Hel. 1188, AP 6.107 (Phil.), etc.; καυλόν Dsc. 3.70; of persons, μνηστῆρας Nonn. D. 48.96; regul. form -θέρισα in Ael. NA 1.5, Apollod. 1.9.22; ἀπεθέρισα τοὺς προφήτας σου LXX Ho. 6.6(5):—Med., aor. ἀπεθρισάμην AP 5.236 (Agath.); ἀποθρίξασθαι, of the tonsure of monks, Procop. Arc. 1, al., perhaps from a mistaken etymology, cf. ἀποθρίξαντες τὴν χαίτην Ael. ap. Ar.Byz. Epit. 149.13.
1 cortar
τὰ ἄκρα τῆς οὐρᾶς
• tonsurar Cyr.S.V.Euthym.3 (p.10.20).
2 matar, destruir c. ac. de pers.
ἀπεθέρισα τοὺς προφήτας
πάντας ἀποθερίζειν τοὺς ἐπάνω τοῦ τείχους ἑστῶτας
ἀπο·θερίζω, moissonner, d’où couper, abattre, El. N.A. 1, 5 ; Apd. 1, 9, 22.
ἀποθερίζω, abmähen, ἀποθερίσαι Ael. H.N. 1.5, s. ἀποθρίζω.
ἀποθερίζω
- to cut off, κόμας Eur.