ἀποθεόω
ἀποθεόω, to deify
- deify, Pteb. 5.78 (ii B.C.), Plb. 12.23.4, Plu. Num. 6, etc.:—Pass., Γανυμήδης . . ἀποθεούμενος Nicol.Com. 1.35; μετὰ τὸ ἀποθεωθῆναι CIG 2831.7 (Aphrodisias); cf. -θειόω.
- 2 in magic, drown a sacred animal and thus liberate its divine element, PMag.Berol. 1.5, PMag.Lond. 121.629 (Pass.); ἀ. ἱέρακα ἐν ὕδατι Afric. ap. Sch. Tz. H. 9.161.
1 deificar, divinizar c. ac. de pers.
ἀποθεοῦν Ἀλέξανδρον ἐβουλήθη
ἀνθρώπους
Γανυμήδης ... ἀποθεούμενος
ἡ Πειθὼ ... διὰ τὴν φιλοσοφίαν ἀπεθεώθη
2 en magia ahogar un animal liberando así el elemento divino
καὶ λαβὼν ἱέρακα ... ἀποθ[έ]ωσον εἰς [γάλα
ἰέρακα ἐν ὔδατι
3 consagrar
ἀπεθέωσα τὴν λάρνακα
1
1.a
χαίρομεν, ὅτι ἐν πλάσμασιν ἡμᾶς ὄντας ἀπεθέωσας τῇ σεαυτοῦ γνώσει
nos alegramos, porque a nosotros, que estamos aún en nuestros cuerpos, nos has deificado con el conocimiento de ti
2
2.a
λαβὼν ἱέρακα κιρκαῖον ἀποθ[έ]ωσον εἰς [γάλα βο]ὸς μελαίνης
toma un halcón y deifícalo en leche de una vaca negra
λαβὼν καλαβώτην ἀπ' [ἀ]γροῦ ἔασον αὐτὸν εἰς κρίνινον, ἕως ἂν ἀποθεωθῇ
toma una salamanquesa del campo y déjala en aceite de lirio hasta que se deifique
- to deify:— Pass., Epic aor1 part. ἀποθειωθείς Anth.