ἀποκάμνω
ἀποκάμνω, to grow quite weary, fail
ἀποκάμνω,
- grow quite weary, fail, flag utterly, mostly abs., S. OC 1776 (lyr.), Pl. R. 445b, AP 5.46 (Rufin.); τῷ μήκει τοῦ χρόνου Jul. Or. 2.91d: c. part., ἀ. ζητῶν, μηχανώμενος, to be quite weary of seeking, etc., Pl. Men. 81d, X. Mem. 2.6.35.
- 2 c. inf., cease to do, μοχθεῖν οὐκ ἀ. E. Ion 135 (lyr.); μὴ ἀποκάμης σαυτὸν σῶσαι do not hesitate . ., Pl. Cri. 45b.
- 3 c. acc., ἀ. πόνον flinch from toil, X. HG 7.5.19; ἀ. πρὸς τὰς διαμαρτίας to be disheartened by . ., Plu. Arat. 33.
1 desalentarse, desanimarse abs. S.OC 1776, E.Ep.4.38, Pl.R.445b, Plu.2.47e, 1097a, X.Eph.3.9.2, Aristaenet.2.1.22, 2.16.12, Al.Ec.2.20,
τῷ μήκει τοῦ χρόνου
• c. part. cansarse de
ζητῶν
βαδίζουσα
μηχανώμενος
λέγων
• c. inf. dejar de, renunciar a
μοχθεῖν οὐκ ἀ.
μήτε ἀποκάμῃς σαυτὸν σῶσαι
2 c. ac. echarse atrás ante
πόνον
πρὸς τάς διαμαρτίας
ἀπο·κάμνω, perdre courage, se décourager, Soph. O.C. 1776 ; Plat. Rsp. 445b ; ἀπ. τι, Xén. Hell. 7, 5, 19 ; Plut. Arat. 20 ; avec un part. se lasser de, etc. Xén. Mem. 2, 6, 35 ; Plat. Men. 81d, etc. ; avec un inf. ἀπ. σῶσαι, Plat. Crit. 45b, renoncer à tenter de sauver ; avec πρός et un acc. de cause : πρὸς τὰς διαμαρτίας οὐκ ἀποκαμών, Plut. Arat. 32, ne s’étant pas laissé abattre par ses échecs.
ἀποκάμνω, (κάμνω), ermüden, mutlos werden, Soph. O.C. 1773 ; oft Prosa, διὰ μαλακίαν Plat. Gorg. 491b ; c. partic., müde werden etwas zu tun, ζητῶν Men. 81d ; Polit. 257b ; Xen. Mem. 2.6.35 ; mit inf., aufgeben, μὴ ἀποκάμῃς σαυτὸν σῶσαι Plat. Crit. 45b ; vgl. Eur. Ion. 135 ; Xen. ἀποκάμνειν πόνων μηδένα, zu keiner Arbeit träge sein, Hell. 5.7.19 ; Sp. ἀποκ. ταῖς ἐλπίσι, die Hoffnung aufgeben, Plut. Arat. 20 ; πρός τι ib. 23.
ἀποκάμνω
- 1to grow quite weary, fail or flag utterly, Soph., Plat.; c. part., ἀπ. ζητῶν to be quite weary of seeking, Plat.
- 2c. inf. to cease to do, Eur., Plat.
- 3c. acc., ἀπ. πόνον to flinch from toil, Xen.