ἀποκαίριος
ἀποκαίριος, unseasonable
ἀποκαίριος, ον,
- = ἄκαιρος, unseasonable, S. Ph. 155 (lyr.).
inoportuno, fuera de lugar
τὸ γάρ μοι μαθεῖν οὐκ ἀποκαίριον
ἀπο·καίριος, ος, ον, inopportun, intempestif, Soph. Ph. 155.
Étym. ἀπό, καιρός.
ἀποκαίριος, Soph. Phil. 155, = ἄκαιρος, wie der Schol. erkl.
ἀποκαίριος
= ἄκαιρος
- unseasonable, Soph.