ἀποκαρτερέω
ἀποκαρτερέω, to kill oneself by abstinence
ἀποκαρτερ-έω,
- kill oneself by abstinence, starve oneself to death, Hp. Acut. 56; Ἀποκαρτερῶν, title of work by Hegesias, Cic. Tusc. 1.34.84, cf. Plu. Num. 21, Luc. Macr. 19; -οῦντα ἀποθνῄσκειν Phld. Mort. 6; ὥστε μᾶλλον ἂν θέλειν ἀποκαρτερεῖν ἢ τοῦτʼ ἀκούων καρτερεῖν Com.Adesp. 336.8; οὐκ ἀπεκαρτέρησε . ., ἀλλʼ ἐκαρτέρησʼ Timocl. 18.
1 dejarse morir de hambre
2 como tít. de obras literarias Ἀποκαρτερῶν de una obra de Hegesias, Cic.Tusc.1.34.84
• de una comedia de Antífanes, Poll.10.138
• de otra de Filemón, Stob.1.6.11,
Φιλάδελφοι
• plu.
οἱ Ἀποκαρτεροῦντες
tít. de una comedia de Apolodoro Caristio
ἀπο·καρτερέω-ῶ, cesser de résister, d’où se laisser mourir (de faim) Hpc. Acut. 393 ; Cic. Tusc. 1, 34 ; Luc. Macr. 19, etc.
ἀποκαρτερέω, 1) nicht länger aushalten, Ggstz καρτερεῖν Timocl. com. Ath. VI.240d.
2) sich durch Hunger töten, Hippocr. Cic. Tusc. 1.35 Plut. Num. 21, Lyc. 29.
2) sich durch Hunger töten, Hippocr. Cic. Tusc. 1.35 Plut. Num. 21, Lyc. 29.
ἀποκαρτερέω
- to kill oneself by abstinence, Plut.