ἀπομειλίσσομαι
ἀπομειλίσσομαι, appease, allay
ἀπομειλίσσομαι, Att. ἀπομειλίττομαι,
- appease, allay, θεοῦ μῆνιν D.H. 1.38; πεῖναν Ph. 2.477; τινά J. AJ 19.9.2; θεούς Porph. Marc. 2.
- II expiate, τὰς τῶν πολλῶν ἁμαρτίας Id. Abst. 4.5.
1 calmar, mitigar
τὴν τοῦ θεοῦ μῆνιν
πεῖνάν τε καὶ δίψαν
πρεσβευσάμενοι γὰρ Κλαύδιον ἀπεμειλίξαντο
τοὺς γενεθλίους θεούς
τὸν πατέρα
αὐτοὺς μιμήσει τινὶ τὸ τῆς φύσεως ἄλογον ἀπομειλιττομένους
2 expiar
τὰς τῶς πολλῶν ἁμαρτίας
ἀπο·μειλίσσομαι, att. -μειλίττομαι, calmer par la douceur, apaiser, DH. 1, 38, etc. ; Phil. 2, 477 ; Jos. A.J. 19, 9, 2 ; B.J. 1, 11, 2.
ἀπομειλίσσομαι, wieder besänftigen, Dion.Hal. 1.38 τὴν τοῦ θεοῦ μῆνιν.