ἀποπάτημα
ἀποπάτημα, dung
ἀποπᾰτ-ημα, ατος, τό,
- dung, ἀλώπεκος Eup. 284, cf. Ael. NA 3.26.
deposición, excremento Hp.Morb.2.46, Gal.8.257,
ἀλώπεκος
ἀνθρώπου
αἰγῶν
ἀποπάτημα, ατος (τὸ) [πᾰ] déjection, excrément, Eup. 284 Kock ; 433, 11 Bekker, Anecdota græca, vol. 1 ; El. N.A. 3, 26.
Étym. ἀποπατέω.
ἀποπάτημα, τό, Stuhlgang, Eupol. B.A. 433 ; Ael. N.A. 3.26.