ἀποπειράω
I
1 c. gen. intentar
ναυμαχίας πρὸς τὴν ... φυλακήν
• abs.
κατὰ γῆν ἀποπειράσας
haciendo una intentona por tierraταῖς ναυσίν
2 c. gen. de lugar intentar apoderarse de, hacer una intentona contra, atacar
τοῦ Πειραιῶς
τῆς Καρχηδονίων ἀρχῆς καὶ αὐτῶν
τοῦ παρατειχίσματος
τῶν τειχῶν
• en v. med. mismo sent.
τῆς Ἑλλάδος
τῆς πόλεως
τοῦ χωρίου
• pero en v. med., c. gen. de pers. intentar atraer a la lucha, provocar
Θεσσαλίης ἵππου
τῶν ἔνδον
τῶν προτεταγμένων
II sólo en v. med.-pas.
1 c. gen. de abstr. probar, sondear, tantear
τῶν μαντηίων
ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι
sondeando el significado de algunos sueñosτῶν προσώπων
γνώμης
τοῦ Ἱπποκράτους τῆς ῥώμης
τῆς σοφίας
τῆς διανοίας
• tb. c. gen. de pers.
δορυφόρων
τῶν στασιαστῶν λόγοις
μου
ἀλλήλων
• poner a prueba, tentar
ἀνὴρ παράνομος ἀποπειρᾶται φίλων
θρέμματος
• c. gen. de pers. y or. complet.
ἑκάστου εἰ ναυμαχίην ποιέοιτο
(τοῦ θεοῦ) εἰ δύναιτο ἀληθεύειν
σαυτοῦ εἰ γνώσῃ
τῶν Ἑλλήνων, ὅτι ἐν νόῳ ἔχοιεν
τῶν γυναικῶν ... πῶς ἔχοιεν πρὸς τὴν ἀποδημίαν
• c. ac. de rel.
ἀποπειρᾷ μου καὶ τοῦτο
• sólo con εἰ:
ἀποπειρώμενον εἴ τις ἄρα ἔσται ἀνὴρ ὅστις ...
para probar si puede existir un hombre que ...
2 abs. en aor. op. πειρᾶσθαι resultar la prueba positiva
μετὰ δὲ πειρᾶσθαι αὐτὸ φορέοντα, ἐπεὰν δὲ ἀποπειρηθῇ
(dicen que) después hace la prueba de llevarlo, y cuando ve que puede ...
1. beproeven, testen,
2. milit. een aanval wagen; met gen.