ἀποπατέω
ἀποπατέω, to retire from the way, to go aside to ease oneself
ἀποπᾰτ-έω, fut. -ήσομαι Ar. Pl. 1184, but -ήσω Hp. Morb. 2.66: aor. subj. -πατήσω Ar. Ec. 354:—
- retire to ease oneself, Cratin. 49, Ar.ll.cc., M.Ant. 10.19, D.C. 78.5, etc.
- II pass with the excrement, void, τι Ar. Ec. 351.
evacuar, hacer de vientre Cratin.53, Hp.Morb.2.51, M.Ant.10.19, D.C.78.5.4, Hippol.Haer.9.25.2
• en v. med. igual sent., Ar.Pl.1184
• c. ac. int.
πολλόν
τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἀποπατέοντος ὀλίγον
ἀποπατεῖ ἐρυθρὸν καὶ χλωρόν
σὺ μὲν ἱμονιάν τιν' ἀποπατεῖς
ἀπο·πατέω-ῶ [πᾰ]
1 intr. aller à la selle, litt. à l’écart (cf. ἀφοδεύω) Ar. Eccl. 354 ||
2 tr. rendre par les selles, acc. Ar. Eccl. 351 ; M. Ant. 10, 19 ||
➳ Fut. -ήσομαι, Ar. Pl. 1184 ; mais -ήσω, Hpc. 484, 29 ; Gal. 4, 360.
ἀποπατέω, bei Seite treten, um seine Notdurft zu verrichten, Ar. Eccl. 354 u. öfter ; auch mit dem acc., ἱμονιάν 351 ; fut. med., Plut. 1184. – Hippocr. = abgehen, von Würmern, ἅμα τῇ κόπρῳ.
ἀποπατέω
from ἀπόπατος
- to retire from the way, to go aside to ease oneself, Ar.