ἀποπέμπω
ἀποπέμπω, ἀποπέμπω, send away, divorce (verb)
- send off or away, dispatch, dismiss, Il. 21.452, Od. 24.312, al.; τῷ κε τάχα στυγερῶς μιν ἐγὼν ἀπέπεμψα νέεσθαι 23.23; ἐπί τι, ἔς τι, for a purpose, Hdt. 1.38, 47; ἀ. τοὺς πρέσβεις dismiss them, Th. 5.42, cf. Ar. Nu. 1244; ἀ. ἀσινέας Hdt. 7.146:—Med., send away from oneself, τὸν παῖδα ἐξ ὀφθαλμῶν ἀ. Id. 1.120; ἀ. τὴν γυναῖκα put away, divorce her, Id. 6.63 (so in Act., D. 59.52, Men. 994); ἀ. τὰς ναῦς ὁμολογίᾳ get rid of . ., Th. 3.4; ἀ. ἡδονήν get rid of it, Arist. EN 1109b11; send from home, A. Pers. 137.
- II of things, send back, Od. 17.76; ἀ. ἐξοπίσω Hes. Op. 87.
- 2 send off, dispatch, ἀναθήματα ἐς Δελφούς Hdt. 1.51; export, τἀπόρρητα Ar. Ra. 362:—so in Med., X. Vect. 1.7.
- 3 Med., get rid of, τὸ ὕδωρ Hdt. 2.25.
- 4 emit, discharge, Pl. Ti. 33c.
- 5 Med., avert by sacrifice, etc., ἔννυχον ὄψιν E. Hec. 72 (lyr.), cf. Orph. H. 39.9; banish, exorcise disease, αἶγας ἐς ἀγριάδας τὴν ἀποπεμπόμεθα Call. Aet. 3.1.13 [Fr. 75.13 Pf.].
I c. compl. de pers.
1
a) c. adv. u otras formas c. connotaciones positivas dejar marchar, despedir c. las consideraciones debidas a la familia o a los huéspedes
ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας
αἰδοίως
πολίτας καὶ ξένους ὑποδεζασθαί τε καὶ ἀποπέμψαι ... ἀξίως ἀνδρὸς ἀγαθοῦ
χαίρων
μύθοις ἀγανοῖσι παραυδήσας
ἀποπέμπειν ... ἀσινέας
Ὀρφέα ... ἀτελῆ ἀπέπεμψαν ἐξ ᾍδου
• en v. med. despedirse de
εὐνατῆρ' ἀποπεμψαμένα
ἐπείτε δέ σφεας ἀπεπέμπετο
cuando se despedía de ellosἠπίως
b) c. precisiones de tipo neutro o sin ninguna dejar marchar, enviar
ἐμὲ πρίν
ὅττι τάχιστα
Αἰακὸν δεῦρ' ἀν' ἵπποις χρυσέαις
(ἐμέ) ἁπλῶς εἰς ᾍδα τύμβῳ
• sin ninguna precisión: Circe a Odiseo Od.5.161, cf. 146,
τὸν Κύρον
τὸν σεωυτοῦ παῖδα
2
a) c. precisiones o en cont. que indican connotación negativa despedir, despachar, echar
δόμων βαρέα στενάχοντα
αὐτοὺς ἀπράκτους
χαλεπῶς πρὸς τοὺς πρέσβεις ἀποκρινάμενοι ἀπέπεμψαν
ἀτίμως ταύτην (ψυχήν)
ἀπεπέμφθην ἀτιμότερον
b) esp. ref. a pers. consideradas como subordinadas
• mandar irse, echar sirvientes, asalariados
στυγερῶς μιν ἐγὼν ἀπέπεμψα
τὸν ἀκόλουθον
τοὺς παῖδας
• en v. med. despachar, echar de la presencia de uno
ἀποπέμπεται ... δόξας ἀμαθέα εἶναι
ἐξ ὀφθαλμῶν
ἐμέ
πάντα ... οἰκέτην
c) esp. a las mujeres despedir, mandar irse
μητέρα σήν
τὰς γυναῖκας ἀπέπεμψα
τὴν ἄνθρωπον
• a la esposa despedir, divorciarse de
τὴν γυναῖκα
• tb. en v. med., Hdt.6.63,
τὴν ἑταίραν
• esp. en doc. de matrimonio y divorcio,
ἀποπεμψάτω αὐτήν
• en v. med.
ὁμολογῶ ... ἀποπέμπεσθαι αὐτήν
3 de colectivos y grupos de pers. (incluidas naves) expedir, enviar
τοὺς ἀμφὶ Λεωνίδην πρώτους ἀπέπεμψαν Σπαρτιῆται
στράτευμα μέγα
κήρυκας
ἱππέας
πρέσβεις
ναῦς
τὴν Πάραλον ναῦν
• tb. en v. med.
τοὺς ... πρότερον ὄντας ἀπεπέμψατο εἰς τοὺς ἰδίους νόμους
• sólo c. prep. y ac. enviar a una misión
μαντηῖα εἰς τὰ ἀπέπεμψε μαντευσόμενος
los oráculos a los que había enviado a consultarἀποπέμπει ἐπὶ τὰ σφέτερ' αὑτῶν
envía (a sus hijos) a sus respectivas misiones
II c. ac. de cosas y anim.
1 enviar, mandar
συῶν τὸν ἄριστον
δῶρα
ἀναθήματα εἰς Δελφούς
λείαν
χρήματα
χρυσίον
κριθέων μέδιμνον
δεῖπνον
ἀπαρχάς
κρέας
• de cartas y otras mercancías PSarap.86.4 (II d.C.), en v. pas. PGiss.21.12 (II d.C.)
• exportar
τἀπόρρητα ... ἐξ Αἰγίνης
προσάγεταί τε ὧν δεῖται, καὶ ἀποπέμπεται ἃ βούλεται
2 c. adv. que lo precisen devolver, reenviar
ἀποπέμπειν ἐξοπίσω
τὴν ... πρότερον ἐξικμασμένην (τροφήν) ἀποπέμψοι πάλιν
3 despedir de sí, emitir, expeler
πρὸς ἕκαστον εἶδος τὸ ὁμόφυλον
ὡς καὶ ζῶντας ἀποπέμπειν ἔσθ' ὅτε
de modo que alguna vez ocurre que los devuelven vivos (a los peces que devoran)δοκέει δέ μοι οὐδὲ πᾶν τὸ ὕδωρ ... ἀποπέμπεσθαι ... ὁ ἥλιος
me parece que el sol no expele toda el agua
• esp. apartar de sí, rechazar, alejar la flota enemiga, Th.3.4,
αὐτὴν (ἡδονήν) ἀποπεμπόμενοι ἧττον ἁμαρτησόμεθα
τὴν ἀξίωσιν
• conjurar
ἔννυχον ὄψιν
χαλεπὴν ἀποπέμπεο μῆνιν
αἶγας ἐς ἀγριάδας τὴν ἀποπεμπόμεθα
εἰς αἶγας ... ἀγρίας ἀποπέμπειν
mandar a paseo
1. wegsturen:
2. uitsturen, op pad sturen:
3. (ver)sturen:
1) wegschicken, entlassen, Hom. oft ; freundlich, unter Geleit entlassen, einen Schützling, Od. 10.73 ; ἐνδυκέως 10.65 ; αἰδοίως 19.243 ; πρόφρασσα ἀποπέμψω 5.161 ; verstoßen, unfreundlich ausweisen, 10.76 ; στυγερῶς μιν ἀπέπεμψα νέεσθαι 23.23 ; ἀπὸ μητέρα πέμψω 2.133, μητέρα ἀπόπεμψον 2.113 ; von Sachen, συῶντὸν ἄριστον 14.108 ; δῶρα 17.76 ; – nach einem entfernten Orte hinschicken, ἀναθήματα εἰς Δελφούς Her. 1.14, 51, u. öfter ; εἰς μακάρων νήσους Plat. Symp. 179e ; εἰς πόλιν Rep. III.398a, u. öfter, wie Folgde ; δεῦρο Pind. Ol. 8.50.
2) zurückschicken, ἐξοπίσω Hes. O. 87 ; Her. 7.146 ; Plat. Ep. II.314e ; Xen. Cyr. 3.1.42. – Med., von sich schicken, von sich entfernen, Aesch. Pers. 135 ; Her. 1.33, 120 ; Thuc. 3.4 ; Xen. Hell. 1.1.28 u. öfter ; γυναῖκα, sich von der Frau scheiden, Her. 6.63 ; verabscheuen u. durch Opfer von sich abwenden, Eur. Hec. 72 ; τὴν ἡδονήν Arist. Eth. 2.9.
[ἀπο- 1.]
Fut. ἀποπέμψω Od. 5.161, Od. 19.412.
Contr. 3 sing. ἀππέμψει Od. 15.83.
Aor. ἀπέπεμψα Od. 23.23.
3 sing. -ε Od. 14.334, Od. 19.291, Od. 24.285.
Subj. ἀποπέμψω Od. 17.76.
3 sing. -η Od. 15.53.
Imp. ἀπόπεμψον Od. 2.113.
- 1
To send away, dismiss Il. 21.452: Od. 2.113, Od. 15.83, Od. 20.133, Od. 23.23.
To send away or dismiss from.
With genit.: δόμων Od. 10.76.
- 2
To dispatch on an errand Il. 10.72.
- 3
To send for use: συῶν τὸν ἄριστον Od. 14.108.
To send to the proper quarter: δῶρα Od. 17.76.
- 4
To dispatch on one’s way, speed, arrange for or preside over the departure of Od. 5.112, 146, 161, Od. 10.65, 73, Od. 11.339, Od. 14.334 = Od. 19.291, Od. 15.53, 65, Od. 19.243, 316, 412, Od. 24.285, 312.
- 1
- 1bring back ἅρμα θοὸν τάνυεν, ἀποπέμπων Αἰακὸν δεῦρʼ ἀν ἵπποις χρυσέαις O. 8.50
- Ito send off or away, to dismiss, Hom., Hdt., etc.:—Mid. to send away from oneself, Hdt.; ἀπ. τὴν γυναῖκα to put away, divorce her, Hdt.: ἀπ. ὕδωρ to get rid of it, Hdt.
- IIto send back, Od.
- 2to dispatch, Hdt., Ar.
-
…Μύσκων Μενεκράτους καὶ Πόταμις Γνώσιος. τῶν δὲ τριηράρχων ὀμόσαντες οἱ πλεῖστοι κατάξειν αὐτούς, ἐπὰν εἰς Συρακούσας ἀφίκωνται, ἀπεπέμψαντο ὅποι ἐβούλοντο πάντας ἐπαινοῦντες · ἰδίᾳ δὲ ; οἱ ; πρὸς Ἑρμοκράτην προσομιλοῦντες μάλιστα ἐπόθησαν τήν τε ἐπιμέλειαν καὶ προθυμίαν…
Xenophon, Hellenica
-
…, μυρίʼ ὀπάζων · εἰ γάρ μιν ζωόν γʼ ἐκίχεις Ἰθάκης ἐνὶ δήμῳ, τῷ κέν σʼ εὖ δώροισιν ἀμειψάμενος ἀπέπεμψε καὶ ξενίῃ ἀγαθῇ ἡ γὰρ θέμις, ὅς τις ὑπάρξῃ. ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον ,…
Homer, Odyssey
-
…πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι, τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε. τὸν νῦν σʼ ἠνώγειν ἀποπεμπέμεν ὅττι τάχιστα · οὐ γάρ οἱ τῇδʼ αἶσα φίλων ἀπονόσφιν ὀλέσθαι, ἀλλʼ ἔτι οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν…
Homer, Odyssey
-
…τάφους τε ἀποδεικνύντες καὶ ξυγγένειαν, ἣν προϊσχόμενοι ἐδέοντο σφᾶς κατάγειν τούς τε φρουροὺς οὓς Κορίνθιοι ἔπεμψαν καὶ τοὺς οἰκήτορας ἀποπέμπειν. οἱ δὲ Ἐπιδάμνιοι οὐδὲν αὐτῶν ὑπήκουσαν, ἀλλὰ στρατεύουσιν ἐπʼ αὐτοὺς οἱ Κερκυραῖοι τεσσαράκοντα ναυσὶ μετὰ τῶν φυγάδων ὡς…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ῥέει τὸ ὕδωρ, Λακεδαιμονίων ἐστί, οὐ μέντοι τῶν γε περιρραντηρίων οὐδέτερον. ἄλλα τε ἀναθήματα οὐκ ἐπίσημα πολλὰ ἀπέπεμψε ἅμα τούτοισι ὁ Κροῖσος, καὶ χεύματα ἀργύρεα κυκλοτερέα, καὶ δὴ καὶ γυναικὸς εἴδωλον χρύσεον τρίπηχυ, τὸ Δελφοὶ…
Herodotus, The Histories
-
…κελεύων αὑτῷ ναῦς ὅτι πλείστας διὰ τάχους ἀποστεῖλαι, ὡς καθʼ ἡμέραν ἑκάστην ἐλπίδος οὔσης αἰεὶ ναυμαχήσειν. οἱ δὲ ἀποπέμπουσιν εἴκοσι ναῦς αὐτῷ, τῷ δὲ κομίζοντι αὐτὰς προσεπέστειλαν ἐς Κρήτην πρῶτον ἀφικέσθαι. Νικίας γὰρ Κρὴς Γορτύνιος πρόξενος ὢν…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…. λέκτρα δʼ ἀνδρῶν πόθῳ πίμπλαται δακρύμασιν · Περσίδες δʼ ἁβροπενθεῖς ἑκά στα πόθῳ φιλάνορι τὸν αἰχμάεντα θοῦρον εὐνα τῆρʼ ἀποπεμψαμένα λείπεται μονόζυξ. ἀλλʼ ἄγε, Πέρσαι, τόδʼ ἐνεζόμενοι στέγος ἀρχαῖον, φροντίδα κεδνὴν καὶ βαθύβουλον θώμεθα, χρεία…
Aeschylus, Persians
-
…ἐθάμβεον ἔκ τʼ ἐρέοντο · πῶς ἦλθες, Ὀδυσεῦ ; τίς τοι κακὸς ἔχραε δαίμων ; ἦ μέν σʼ ἐνδυκέως ἀπεπέμπομεν, ὄφρʼ ἀφίκοιο πατρίδα σὴν καὶ δῶμα καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν. ὣς φάσαν, αὐτὰρ ἐγὼ μετεφώνεον…
Homer, Odyssey
-
…Ἀχαιῶν ἦσαν ὁμοῖοι. καί οἱ ἐγὼ χάλκειον ἄορ καὶ δίπλακα δῶκα καλὴν πορφυρέην καὶ τερμιόεντα χιτῶνα, αἰδοίως δʼ ἀπέπεμπον ἐϋσσέλμου ἐπὶ νηός. καὶ μέν οἱ κῆρυξ ὀλίγον προγενέστερος αὐτοῦ εἵπετο · καὶ τόν τοι μυθήσομαι, οἷος ἔην…
Homer, Odyssey
-
…τὰ χρηστήρια εἰ στρατεύηται ἐπὶ Πέρσας Κροῖσος καὶ εἴ τινα στρατὸν ἀνδρῶν προσθέοιτο φίλον, ὡς δὲ ἀπικόμενοι ἐς τὰ ἀπεπέμφθησαν, οἱ Λυδοὶ ἀνέθεσαν τὰ ἀναθήματα, ἐχρέωντο τοῖσι χρηστηρίοισι λέγοντες · Κροῖσος ὁ Λυδῶν τε καὶ ἄλλων ἐθνέων βασιλεύς…
Herodotus, The Histories