ἀπόπεμπτος
ἀπόπεμπτος, dismissed
ἀπόπεμπτος, ον,
- dismissed, dub. in PPetr. 2 p.52 (iii B.C.); cf. Hsch.
1 despachado, despedido
τῶν ναυτῶν [ἀπο]πέμπτων γενομένων
2 repudiable, divorciable
τυκτὸν κακὸν, οὐδ' ἀπόπεμπτον
ἀπόπεμπτοι· οἱ ἄξιοι ἀποπεμφθῆναι διὰ μοχθηρίαν ἤθους
• ajeno
οὐκ ἀπόπεμπτον ἐποιεῖτο τὸ χρῆναι μυσταγωγεῖν
ἀπόπεμπτος, fortgeschickt, entlassen.