ἀποπειρατέον
ἀποπειρατέον, one must make trial of
ἀπο-πειρᾱτέον,
- one must make trial of, τῶν λόγων Isoc. 9.11, cf. Gal. 10.376.
hay que probar c. gen.
τῶν λόγων
ἀποπειρατέον [ρᾱ] vb. du suiv. Isocr. 191b.