ἀποπερατόω
ἀπο-περᾰτόω,
- = foreg., Porph. in Cat. 132.33, Sch. Ar. Th. 1033:—freq. in Pass., -οῦσθαι εἴς τι Hierocl. in CA 26 p.478 M., Paul.Aeg. 6.77, Steph. in Hp. 1.188D., al.; ἔν τινι Phlp. in Mete. 31.1.
I tr.
1 delimitar
αὐτό
• en v. pas.
ἀποπερατοῦσθαι δὲ εἰς σῶμα τὸ ὅλον αὐτῆς εἶδος
toda su forma queda circunscrita en un cuerpo
2 llevar a cabo, cumplir
τὰ θεῖα τάγματα
II intr. acabar
κατὰ τὸ στόμα
• en v. med. acabar(se)
εἰς ὀστοῦν αἱ σύριγγες ἀποπερατοῦνται
ἐν αὐτῇ
ἀποπερατόω, VLL, ganz zu Ende führen, vollenden.