ἀποσκεδάννυμι
ἀποσκεδάννυμι, to scatter abroad, disperse
- scatter abroad, disperse, ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας Il. 19.309; ψυχὰς μὲν ἀπεσκέδασʼ ἄλλυδις ἄλλῃ Od. 11.385; σκέδασον δʼ ἀπὸ κήδεα θυμοῦ 8.149; ἀ.μύσος S. l.c.; ἀντιπάλων ὕβριν ἀπεσκέδασαν Epigr. ap. D. 18.289:—Pass., to be scattered, τῶν ἐκ Τροίης ἀποσκεδασθέντων Hdt. 7.91; straggle away from, ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου X. An. 4.4.9; τῆς φάλαγγος Id. HG 5.4.42: —Med., repel and scatter, τὸν τοιόνδε φλύαρον Pl. Ax. 365e.
I tr., gener. act.
1 de anim. dispersar
ψυχὰς μὲν ἀπεσκέδασ' ἄλλυδις ἄλλῃ ... Περσεφόνεια
• dispersar, despedir
ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας
• en v. med. mismo sent.
τὸν τοιόνδε φλύαρον
2 de cosas y abstr. disipar, desvanecer, hacer desaparecer
σκέδασον δ' ἀπὸ κήδεα θυμοῦ
μελεδῶνας
τοῦτ' ἀποσκεδῶ μύσος
ἀντιπάλων ὕβριν
πικρὸν ἐχίδνης ... ἰόν
τὸν δὲ τῦφον ὥσπερ τινὰ καπνὸν φιλοσοφίας εἰς τοὺς σοφιστὰς ἀποσκεδάσας
λοιμόν
μερίμνας
ὕπνον
• en v. pas.
ἀποσκεδασθήτω μου πᾶσα φλόξ
II intr. en v. med.-pas. dispersarse a partir de
τῶν ἐκ Τροίης ἀποσκεδασθέντων
• desperdigarse, despistarse
ἐπειδὰν δὲ μηκέτι θέλωσι προσμένειν τοῖς ἴχνεσιν ἀλλ' ἀποσκεδαννύωνται
• c. gen. despistarse, rezagarse
τῆς φάλαγγος
τῶν δὲ ἀποσκεδαννυμένων τινὲς ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου
1. verspreiden, verstrooien, verdrijven:
2. med.-pass. ook intrans. afdwalen:
[ἀπο- 7.]
3 sing. aor. ἀπεσκέδασε.
To cause to disperse, dismiss Il. 19.309: Od. 11.385.
- to scatter abroad, disperse, Hom., Soph.:—Pass. to straggle from the ranks, of soldiers, Xen.