ἀποσιτικός
ἀποσιτικός, exciting distaste for food
ἀποσῑτ-ικός, ή, όν,
- exciting distaste for food, Hp. Prorrh. 1.100.
que produce inapetencia
ἀλγήματα
ἀποσιτικός, ή, όν [σῑ] qui ôte l’appétit, Hpc. 75d.
Étym. ἀπόσιτος.
ἀποσιτικός, [σῑ], Ekel vor Speise erregend, Hippocr.