ἀπρόσβατος
ἀπρόσβατος, unapproachable
ἀπρόσ-βᾰτος, Dor. ἀποτίβατος, ον,
- inaccessible, πέτραι Arist. HA 563a5, cf. Plu. Alex. 58, Luc. Prom. 1; ἀποτίβ. νοῦσος unapproachable, S. Tr. 1030 (lyr.), cf. Max.Tyr. 18.1.
1 gener. de lugares inaccesible
πέτραι
2 fig. intratable
ἀποτίβατος ἀγρία νόσος
enfermedad intratable y salvajeἀπρόσβατόν τι χρῆμα τῇ ἀπάτῃ ἡ δίκη
ἀ·πρόσβατος, ος, ον [βᾰ] inaccessible, Arstt. H.A. 6, 5, 1 ; Plut. Alex. 58 ; Luc. Prom. 1 ||
➳ Dor. ἀποτίβατος, Soph. Tr. 1030.
Étym. ἀ, προσβαίνω.
1. onbegaanbaar.
2. waartegen niets te beginnen is:
ἀπρόσβατος, unzugänglich, Plut. Alex. 58 ; πέτρα Luc. Prom. 1. S. ἀποτίβ.
ἀπρόσβατος
- unapproachable, Soph.