ἀπρόσδεκτος
ἀπρόσδεκτος, inadmissible
- inadmissible, BGU 1113.21 (i B. C.), S.E. P. 2.229.
- II Act., not giving heed to, συμβουλίας Phld. Vit. p.34 J., dub. in Id. D. 3.Fr. 42; unacceptable, Plb. 36.12.4; θυσία IG 3.73.14, 74.8; εὐχὴ ἀ. ὑπὸ θεοῦ Porph. Marc. 24.
1 de pers. no recibido o admitido c. dat. de lugar
διαγγελθήτω πάσῃ τῇ κώμῃ ἀπρόσδεκτον αὐτὸν εἶναι πρὸς πᾶσαν κοινωνίαν
• c. dat. agente
ταῖς ἀδελφότησιν
2 de abstr. inadmisible, inaceptable
φύσει μὲν ἀπρόσδεκτός ἐστιν ὁ τοιοῦτος λόγος
tal razonamiento es inadmisible por naturalezaἔνκλησιν ἄκυρον καὶ ἀπρόσδεκτον καθ[ό]λ[ο]υ εἶναι
•
ἐπιφορὰ ἀ.
inferencia inaceptableλόγος ... ἐπί τι ἀπρόσδεκτον ἡμᾶς ἄγει
el argumento nos conduce hacia algo inadmisible
• c. dat.
ἐλεημοσύνη γὰρ ἡ ἐκ τούτων ἀπρόσδεκτος τῷ θεῷ
• c. rég. prep.
ἀ. ἡ θυσία παρὰ τοῦ θεοῦ
el sacrificio (es) inadmisible por Diosεὐχὴ ἀ. ... ὑπὸ τοῦ θεοῦ
3 que no presta atención a c. gen.
συμβουλίας