ἀπρομηθής
adj. gener. subst. neutr. τὸ ἀπρομηθές falta de previsión
τὸ ἀπρομηθὲς τῶν γεγονότων
ἤρετο τὴν αἰτίαν τοῦ ἀπρομηθοῦς
• en plu. οἱ ἀπρομηθέστεροι los que no prevén nada Tz.Ep.6, Eust.Op.p.72.35.
ἀ·προμηθής, ής, ές, non prévoyant, sans prévoyance, Jos. A.J. 18, 6, 5.
ἀπρομηθής, ές, nicht vorherbedenkend, Aesop.