ἀπόδημος
ἀπόδημος, away from one’s country, from home, abroad
ἀπόδημ-ος, Dor. -δᾱμος, ον,
- away from oneʼs country, abroad, οὐκ ἀ. Ἀπόλλωνος τυχόντος Pi. P. 4.5, cf. Plu. Praec. 2.799f, etc.; ἀ. ἐπέρχεσθαι from abroad, CIG 3344 A (Smyrna); ἀ. στρατεία Luc. Am. 6: metaph., τῆς ἐμῆς γνώμης Hp. Ep. 17:—less Att. than ἔκδημος, Moer. 143, cf. Poll. 1.177.
1 de pers. que está en el extranjero
οὐκ ἀποδάμου Ἀπόλλωνος τυχόντος
ἄγει δὲ καὶ ἀποδήμους
ἀνδρὸς ἀποδήμου
ἀπόδημον νυμφίον ἐκ πελάγους εἶδον ἐπερχόμενον
ὡς ἄνθρωπος ἀπόδημος ἀφεὶς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ
• subst.
τοὺς ... ἀποδήμους ... ἀποδοῦναι τὴν τιμήν
Ἀπόδημοι, -ων, οἱ
Los viajeros tít. de una comedia de Teófilo
• fig. alejado
τῆς ἐμῆς γνώμης
alejado de mi pensamiento
2 que va al extranjero
ἀ. στρατεία
ἀπό·δημος, ος, ον, qui voyage hors de son pays, Pd. P. 4, 5 ; Plut. M. 799f ; ἀ. στρατεία, Luc. Am. 6, expédition en pays étranger ||
➳ Dor. -δαμος [δᾱ] Pd. l. c.
Étym. ἀπό, δῆμος.
ἀπόδημος, nicht daheim, in der Fremde, abwesend, verreist, Pind. P. 4.5 ; Plut.
For Pindar, see also: ἀπόδαμος
Strong 590
*
gone abroad (RV, sojourning in another country): Mk 13:34.†
ἀπόδημος
- away from oneʼs country, from home, abroad, Pind., Plut.