ἀποφοιβάζω
ἀποφοιβάζω, utter by inspiration
ἀποφοιβάζω,
- utter by inspiration, ποιήματα ὥσπερ ἀ. Str. 14.5.15; foretell, τὰ μέλλοντα D.S. 34.2; τὸν λόγον Id. 31.10; ταῦτα περὶ τοῦ μέλλοντος ἀποπεφοίβακεν Plb. 29.21.7.
1 componer inspiradamente
ποιήματα
λόγον
2 predecir
τὰ μέλλοντα
χρησμούς
• abs.
ὑπό τινι θειοτέρᾳ ἐπιπνοίᾳ ἀποφοιβάσαι
ἀπο·φοιβάζω :
1 composer ou réciter d’inspiration, Str. 675 ||
2 prédire, DS. Exc. Vat. p. 81.
ἀποφοιβάζω, 1) reinigen, erhellen, Suid.
2) wahrsagen, Strab. 14 p. 675.
2) wahrsagen, Strab. 14 p. 675.