ἀτάομαι
ἀτάομαι, to suffer greatly, be in dire distress
ἀτάομαι [ᾱτ], Pass., (ἄτη)
- suffer, be in distress, in Trag. always in pres. part. ἀτώμενος S. Aj. 384, Ant. 17, 314, E. Supp. 182, exc. ἀτώμεσθα S. Aj. 269; ἀτασθῶσιν is dub. in Hes. Cat.Oxy. 1358Fr. 2.13.
- II as law-term, αἴ τις ἀταθείη the injured party, Leg.Gort. 4.29; but ὁ ἀταμένος the loser in a suit, ib. 10.21; ἀϝατᾶται suffers a penalty, IG 5(1).1155 (Gythium):—Act., ἀτάω, aor. subj. 3 sg. ἀτάσῃ dub. in Leg.Gort. 6.23,43.
I
1 gener. sufrir desgracia, estar perdido
ἡμεῖς ἄρ' οὐ νοσοῦντες ἀτώμεσθα
ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν λημμάτων ... ἀτωμένους
οὔτ' εὐτυχοῦσα μᾶλλον οὔτ' ἀτωμένη
2 jur. ser penalizado, resultar perjudicado en una herencia
αἰ δέ τις ἀταθεί, ἀποδάτταθθαι τι ἀταμένι ἆι ἔγρατται
αἰ δέ κα ἀποστρυ[θ]ται, ἀϜατᾶται
II act.
ἤτᾳς· ἠλγύνας
ἀτάομαι, praes. pass., Schaden leiden, unglücklich sein, Soph. Aj. 622 ; Eur. Suppl. 194 ; Ggstz σεσωσμένος Soph. Ant. 314.
ἀτάομαι
ἄτη
- to suffer greatly, be in dire distress, ἀτώμενος Soph., Eur.