ἀφήγησις
ἀφήγησις, a telling, narrating
- narration, ἀξιωτάτη ἀπηγήσιος worth telling, Hdt. 2.70; οὐκ ἀξίως ἀ. in a way not fit to be told, Id. 3.125; ἱστορίας D.H. 2.7; πραγμάτων J. BJ 1.11.4, cf. Arr. An.Prooem. 2, Luc. Hist.Conscr. 30, Aristid. 1.154J., Hermog. Id. 1.1, al.; report, SIG 578.54 (Teos, ii B.C.).
I
1 narración
ἀξιωτάτη ἀπηγήσιος
οὐκ ἀξίως ἀπηγήσιος
ἐν ἱστορίας ἀφηγήσει
τῶν πραχθέντων ἀ.
πιστότεροι ἔδοξαν ἐς τὴν ἀφήγησιν
πράξεων παλαιῶν ἀφήγησιν ποιουμένοις
τὴν ἀφήγησιν ἑτέρῳ πρότερον ἐκπεπονημένην
ἐς ἀφήγησιν εἴρηται
2 informe, presentación
μετὰ τοῦ λόγου τοῦ ἐπιμηνίου τὴν ἀπήγησιν
3 gram. significación A.D.Synt.12.2, 44.21.
II
1 gestión, conducción
δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων
2 primacía
μεταστήσεται δὲ ἡ ἀ. εἰς τετράγωνον
- a telling, narrating, ἄξιον ἀπηγήσιος worth telling, Hdt.