ἀφοπλίζω
ἀφοπλίζω, to strip of arms
ἀφοπλ-ίζω,
- disarm, τινά D.S. 11.35, APl. 16.171 (Leon.), Luc. DDeor. 23[19].1:—Pass., D.S. 14.64:—Med., ἀφοπλίζεσθαι ἔντεα put off oneʼs armour, Il. 23.26:—Pass. (in Lacon. form ἀφοπλίττονται), to be discharged from service, Hsch.
I
1 desarmar
τούτους μὲν ἀφώπλισαν
αὐτόν
• en v. pas.
ἦσαν ἀφωπλισμένοι
δύναμις ... ἀφοπλίζουσα ... τοὺς στασιάζοντας
2 intr. en v. med. despojarse de
οἱ δ' ἔντε' ἀφοπλίζοντο
οἱ μὲν Ἀντιγόνου στρατοπεδεύουσιν ἀφοπλισάμενοι
II librar del servicio militar en v. pas.
ἀφοπλίττονται· ἀπολύονται στρατείας
ἀφ·οπλίζω (ao. ἀφώπλισα ; pass. impf. ἀφωπλιζόμην, pf. ἀφώπλισμαι) désarmer : τινά, DS. 11, 35 ; A. Pl. 4, 171, qqn ; τινά τινος, Luc. D. deor. 19, 1, ôter une arme à qqn ; au pass. être désarmé, DS. 14, 64 ||
Moy. ἀφ. ἔντεα, Il. 23, 26, ôter son armure.
Étym. ἀπό, ὁπλίζω.
1. act. ontwapenen, met acc.; met acc. en gen. ontdoen van:
2. med. afleggen (van wapens).
ἀφοπλίζω, entwaffnen, τινά Leon.Alex. 24 (Plan. 171); Luc. Dial.D. 19.1 ; τινὰ τοῦ τόξου καὶ τῶν βελῶν 7.1.
Med., seine Rüstung ablegen, ἔντεα Il. 23.26.
Med., seine Rüstung ablegen, ἔντεα Il. 23.26.
ἀφοπλίζω : only mid. ipf. ἀφωπλί-ζοντο, divested themselves of their armor; ἔντεα, Il. 23.26†.
ἀφοπλίζω
- to strip of arms, τινά τινος Luc.: to disarm, τινά Anth.:—Mid., ἀφοπλίζεσθαι ἔντεα to put off oneʼs armour, Il.