ἁπλόος
ἁπλόος, ἁπλοῦς, single; simple, straightforward
- I single, ἁπλῆ γὰρ οἶμος εἰς ᾍδου φέρει A. Fr. 239, cf. X. Cyr. 1.3.4 (Comp.); ἁπλῷ τείχει περιτειχίζειν Th. 3.18; δὶς τόσʼ ἐξ ἁπλῶν κακά S. Aj. 277; ὅπως ἂν ἡ χάρις ἐξ ἁπλῆς διπλῆ φανῇ Id. Tr. 619; ἁπλᾶς δὲ λύπας ἐξὸν οὐκ οἴσω διπλᾶς E. IT 688.
- b ἁπλαῖ (sc. κρηπῖδες), αἱ, single-soled shoes, Stratt. 24, D. 54.34.
- II simple, plain, straightforward, κελεύθοις ἁπλόαις ζωᾶς Pi. N. 8.36; ἁ. ὁ μῦθος A. Ch. 554; ἁ. λόγῳ Id. Pr. 610, al.; ὡς ἁ. λόγῳ ib. 46, Ar. Ach. 1151; ἁ. λόγος the matter is simple, E. Hel. 979; ἁ. διήγησις simple narrative (without dialogue), Pl. R. 392d; οὐκ ἐς ἁπλοῦν φέρει leads to no simple issue, S. OT 519; ἁπλᾶ γε καὶ σαφῆ λέγω μαθεῖν Alex. 240.7; οὐδὲν ἔχω ἁπλούστερον λέγειν X. Cyr. 3.1.32; of single-membered periods, Demetr. Eloc. 17, etc.; of habits, ἁπλούστατος βίος Plb. 9.10.5; νόμοι λίαν ἁ. καὶ βαρβαρικοί Arist. Pol. 1268b39; ἁπλοῦν ἦν . . ἀποθανεῖν a plain course, Men. 14.
- b of persons, or their words, thoughts, and acts, simple, open, frank, ἁπλᾶ γάρ ἐστι τῆς ἀληθείας ἔπη A. Fr. 176; ἁ. καὶ γενναῖος Pl. R. 361b, etc.; ἁ. τρόποι E. IA 927; opp. δόλος, Ar. Pl. 1158; πρὸς τοὺς φίλους ὡς ἁπλούστατον εἶναι X. Mem. 4.2.16.
- c simple-minded, ὁ κριτὴς ὑπόκειται εἶναι ἁ. Arist. Rh. 1357a12, cf. HA 608b4 (Comp.), Rh. 1367a37; in bad sense, simple, silly, Isoc. 2.46; λίαν γὰρ ἁπλοῦν τὸ νομίζειν . . Arist. Mete. 339b34.
- III simple, opp. compound or mixed, Pl. R. 547e, etc.; opp. μεμιγμένος, κεκραμένος, Arist. Metaph. 989b17, Sens. 447a18; ἁ. χρώματα Id. Col. 791a1; ἁ. ὀνόματα, opp. διπλᾶ, Id. Po. 1457a31; also of nouns, without the article, A.D. Synt. 98.17, al.; of the positive adjective, Plu. Def.orac. 2.412e, etc.
- b ἁ. βιβλία rolls containing a single author, Id. Ant. 58.
- c of precious metals, unalloyed, pure, SIG 901.9 (Delph., iv A. D.), PCair. 67041.
- d ἁ. ἐπίδεσμος, a kind of bandage, Hp. Off. 7, etc.
- 2 absolute, sheer, ἀκρασία Arist. EN 1149a2; συμφορά Lys. 24.8, etc.
- 3 simple, unqualified (cf. ἁπλῶς II.3), οὐ πάνυ μοι δοκεῖ . . οὕτως ἁπλοῦν εἶναι ὥστε . . Pl. Prt. 331b, cf. Smp. 206a, Tht. 188d, al.
- 4 general, opp. ἀκριβής, Arist. Metaph. 1025b7 (Comp.), cf. 1030a16.
- IV Adv. ἁπλῶς, v. sub voc.
- V Comp. and Sup. ἁπλούστερος, ἁπλούστατος, v. supr.; irreg. Sup. ἁπλότατος AP 6.185 (Zos.). (Cf. δι-πλόος; ἁ- = sṃ; -πλόος perh. identical with πλοῦς ‘voyage’, cf. Serb. jedan put (‘one journey, hence) onceʼ; transition from ‘once’ to ‘simple’ as in Lett. vienkaršs ‘simple’ (cf. Lith. vienkart ‘onceʼ).)
A
I
1 op. ‘dos’, ‘doble’ o ‘múltiple’ único, un solo, simple
δὶς τόσ' ἐξ ἁπλῶν κακά
ἁ. τεῖχος
un muro solo, únicoἁ. ἰχθύδιον
(tomó) un solo pescaditoἁπλαῖ (κρηπῖδες)
calzado de una sola suelaἁ. ἐπίδεσμος
vendaje de una sola vuelta
• como otro n. de la mónada
ἁπλοῦν
•
ἁπλῷ λόγῳ
en una palabra
• de doc. ofic.
ἁπλοῦν ἀντίγραφον
ejemplar único
• en def.
ἁ. ... ὁ πέλων εἶς
• subst. τὸ ἁπλοῦν una parte
τὸ διπλοῦν
‘el doble’τὰνς ἁπλόονς τ[ι]μάνς op. τὰ τρίτα
2 op. ‘mezclado’ simple, puro, sin mezcla
νοῦς
op. κεκραμένον
• de colores puros, simples
χρώματα
• de metales sin aleación, SEG 12.226.9 (Delfos IV d.C.), PCair.Zen.41
• op. ‘complejo’
ἁπλῆν γὰρ οἶμον εἰς ᾍδου φέρειν
• op. ‘multiforme’ o ‘internamente dividido’ simple, no compuesto
ὁτουοῦν φύσεως op. πολυειδές
ἁ. διήγησις
narración simple (que no incluye diálogo)ἁ. βιβλία
volúmenes que contienen un solo autor
• en gram. ἁπλοῦν nombre simple
ἁπλοῦν μὲν οἷον Μέμνων, σύνθετον δὲ [οἷο]ν Ἀγαμέμνων
• de períodos de un miembro Demetr.Eloc.17
• de la materia, Meth.Arbitr.12
• de la naturaleza divina de Cristo Origenes Io.1.20.
II
1 del pelo liso, lacio Gr.Naz.M.37.1081A.
2 lineal, plano de medidas
ἁπλόαι πήχεις
op. καμαρωτικοί
πεδίον
III fig.
1 op. ‘complicado’ o ‘complejo’ simple, natural, sencillo, llano, recto, sincero
a) en rel. c. el carácter, de pers. c. dat. u otras constr.
ἁπλοῖ τοῖς τρόποις
ἁ. τῇ ψυχῇ
ἁ. τῇ καρδίᾳ
πρὸς τοὺς φίλους ὡς ἁπλούστατος εἶναι
• abs.
ἁπλοῦν καὶ γενναῖον
ἁπλόος ἴσθι
• del carácter
ἁ. τρόποι
ἐπιθυμίαι
διάνοια
• de la vida humana
κελεύθοις ἁπλόαις ζωᾶς
• en lit. jud. crist. del ojo recto, íntegro, Eu.Matt.6.22, Eu.Luc.11.34
• de animales simple, sencillo, manso
ἡμερώτερόν τε καὶ ἁπλούστερον ζῷον
b) del género de vida, alimentos natural, sencillo, simple, elemental
βίος
τι
c) de abstr. sencillo, elemental, no complicado, fácil
ῥυθμός
πρᾶγμα
τὰ δίκαια
οὐκ εἰς ἁπλοῦν ... ἡ ζημία ... φέρει ἀλλ' ἐς μέγιστον
la funesta consecuencia (de esto) no es pequeña, sino muy grandeοὕτως ἁπλοῦν εἶναι ὥστε ...
d) llega a tener un sent. casi peyor. elemental, rudimentario, rudo de pers.
ἁπλοῦς δ' ἡγοῦνται τοὺς νοῦν οὐκ ἔχοντας
ἁ. οἱ νήπιοι
ἀγροίκους καὶ ἁπλουστάτους
• de abstr.
νόμοι λίαν ἁ. καὶ βαρβαρικοί
λίαν γὰρ ἁπλοῦν τὸ νομίζειν
2 de palabras, expresiones simple, sencillo, sin doblez, claro
ἑρμηνεία ἁπλῆ καὶ σεμνή
μῦθος
ἁπλᾶ γάρ ἐστι τῆς ἀληθείας ἔπη
ὁ λόγος
ἁπλᾶ γε καὶ σαφῆ λέγω μαθεῖν
οὐδὲν ἔχω ... ἁπλούστερον λέγειν
ὁ κριτὴς ὑποκεῖται εἶναι ἁ.
• τὸ ἁπλοῦν sencillez, claridad, verdad
Ἄπλουν
3 puro, absoluto, total de abstr.
συμφορά
ἀκρασία
• general
op. ἀκριβής
B adv. -ῶς, cf.
I c. verb.
1 solamente, de una sola forma, únicamente
μένει ἁ. ἐν τῇ αὑτοῦ μορφῇ
ἁ. λέγεσθαι op. πολλαχῶς
• en una palabra Hp.Ep.2, E.Rh.851, X.Cyr.1.6.33, Mem.1.3.2.
2 sencillamente, lisa y llanamente, sin rodeos
ἀλλ' ἁπλῶς φράσον
ἁ. τι φράζουσα
εἰπεῖν
λαλεῖν
ἁ. λεγόμενα op. συμπλεκόμενα
ὅσ' ἔστιν ἀγαθὰ ... ἁπλῶς
simplemente todas las cosas buenas
• abiertamente, francamente
πολιτεύεσθαι
ἀποκρίνομαι
• de buena fe
ἡσυχίαν ... ἄγετε
3 con facilidad
φέρειν
4 con simpleza, tontamente
ἔχειν
• simplistamente
λίαν ἁ. ἐπραγματεύθησαν
5 generalmente, en términos generales
τὸν δ' ἀκριβῶς ἐπιστάμενον λέγειν ἁ. οὐκ ἂν δυνάμενον εἰπεῖν
op. σαφέστερον
ὡς ἁ. εἰπεῖν
ἁ. δηλῶσαι
II c. subst. y adj.
1 puramente, naturalmente
2 absolutamente, totalmente c. adj.
ἀδύνατον
βαρύ
• c. subst. de manera absoluta
τὴν ἁ. δίκην
la justicia absoluta op. τοὐπιεικέςκακία
κατά τι
‘relativamente’τὸ ἁ. καλόν, τὸ ἁ. ἀγαθόν
el bien absolutoὁτιοῦν
‘en particular’
3 de una sola forma
ἐσθλοὶ μὲν γὰρ ἁπλῶς, παντοδαπῶς δὲ κακοί
en un sentido valientes, pero en conjunto cobardes
•De *sm̥-, cf.
- 1simple, plain ἀλλὰ κελεύθοις ἁπλόαις ζωᾶς ἐφαπτοίμαν N. 8.36
- Isingle, Soph., Thuc.
- IIsimple, natural, plain, sincere, frank, Trag., Plat., etc.: in bad sense, simple, Isocr.
- IIIsimple, opp. to compound, Plat.; ἁπλῆ δημοκρατία sheer democracy, Plat.
- 2simple, absolutely true, Plat.
- IVadv. ἁπλῶς, v. sub voc.
- Vcomp. and Sup. ἁπλούστερος, ἁπλούστατος, Plat.
-
…οἶμαι φανήσεται καὶ ἰσχυρότερον ἀδικίας, ἐπειδήπερ ἐστὶν ἀμαθία ἡ ἀδικία οὐδεὶς ἂν ἔτι τοῦτο ἀγνοήσειεν ἀλλʼ οὔ τι οὕτως ἁπλῶς, ὦ Θρασύμαχε, ἔγωγε ἐπιθυμῶ, ἀλλὰ τῇδέ πῃ σκέψασθαι · πόλιν φαίης ἂν ἄδικον εἶναι καὶ ἄλλας πόλεις…
Plato, Republic
-
…διακωλύεις ἀποκρίνεσθαι, ἢ καὶ σοὶ συνδοκεῖ οὕτως. οὐ πάνυ μοι δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, οὕτως ἁπλοῦν εἶναι, ὥστε συγχωρῆσαι τήν τε δικαιοσύνην ὅσιον εἶναι καὶ τὴν ὁσιότητα δίκαιον, ἀλλά τί μοι δοκεῖ ἐν αὐτῷ…
Plato, Protagoras
-
…ἐγώ, λέγεις, ὦ Κέφαλε. τοῦτο δʼ αὐτό, τὴν δικαιοσύνην, πότερα τὴν ἀλήθειαν αὐτὸ φήσομεν εἶναι ἁπλῶς οὕτως καὶ τὸ ἀποδιδόναι ἄν τίς τι παρά του λάβῃ, ἢ καὶ αὐτὰ ταῦτα ἔστιν ἐνίοτε μὲν δικαίως ,…
Plato, Republic
-
…χρησθέντʼ εἰ σαφῶς ἤγγειλά σοι · τοῦτʼ ἄλλʼ, ἐάν με τῷ τερασκόπῳ λάβῃς κοινῇ τι βουλεύσαντα, μή μʼ ἁπλῇ κτάνῃς ψήφῳ, διπλῇ δέ, τῇ τʼ ἐμῇ καὶ σῇ, λαβών · γνώμῃ δʼ ἀδήλῳ μή με χωρὶς…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…μάλιστα μὲν οὖν ἐστὶ φιλία ἡ τῶν ἀγαθῶν, καθάπερ πολλάκις εἴρηται · δοκεῖ γὰρ φιλητὸν μὲν καὶ αἱρετὸν τὸ ἁπλῶς ἀγαθὸν ἢ ἡδύ, ἑκάστῳ δὲ τὸ αὑτῷ τοιοῦτον · ὁ δʼ ἀγαθὸς τῷ ἀγαθῷ διʼ ἄμφω ταῦτα. ἔοικε…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…ἢ ἀνάπαλιν. ἀρκτέον μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν γνωρίμων, ταῦτα δὲ διττῶς · τὰ μὲν γὰρ ἡμῖν τὰ δʼ ἁπλῶς. ἴσως οὖν ἡμῖν γε ἀρκτέον ἀπὸ τῶν ἡμῖν γνωρίμων. διὸ δεῖ τοῖς ἔθεσιν ἦχθαι καλῶς τὸν περὶ καλῶν…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…αἵ τε καθάρσιες πολλῷ τελεώτεραί εἰσι, καὶ ἔμπυοι ἧσσον γίγνονται ἢ εἰ ἀλλοίως τις διαιτῴη, καὶ αἱ κρίσιες ἁπλούστεραι καὶ εὐκριτώτεραι καὶ ἧσσον ὑποστροφώδεες. . Τὰς δὲ πτισάνας χρὴ ἐκ κριθέων τε ὡς βελτίστων εἶναι καὶ κάλλιστα ἡψῆσθαι…
Hippocrates, Regimen in Acute Diseases
-
…ἐνίοτε ταῦτα. ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τὸ ἡδύ. δοκεῖ δὲ τὸ αὑτῷ ἀγαθὸν φιλεῖν ἕκαστος, καὶ εἶναι ἁπλῶς μὲν τἀγαθὸν φιλητόν, ἑκάστῳ δὲ τὸ ἑκάστῳ · φιλεῖ δʼ ἕκαστος οὐ τὸ ὂν αὑτῷ ἀγαθὸν ἀλλὰ τὸ φαινόμενον…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…ὦσιν, ἡ δʼ ἀρετὴ μόνιμον. καὶ ἔστιν ἑκάτερος ἁπλῶς ἀγαθὸς καὶ τῷ φίλῳ · οἱ γὰρ ἀγαθοὶ καὶ ἁπλῶς ἀγαθοὶ καὶ ἀλλήλοις ὠφέλιμοι. ὁμοίως δὲ καὶ ἡδεῖς · καὶ γὰρ ἁπλῶς οἱ ἀγαθοὶ ἡδεῖς καὶ ἀλλήλοις · ἑκάστῳ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…διʼ ἕτερον καὶ τὸ μηδέποτε διʼ ἄλλο αἱρετὸν τῶν ; καὶ ; καθʼ αὑτὰ καὶ διʼ αὐτὸ αἱρετῶν, καὶ ἁπλῶς δὴ τέλειον τὸ καθʼ αὑτὸ αἱρετὸν ἀεὶ καὶ μηδέποτε διʼ ἄλλο. τοιοῦτον δʼ ἡ εὐδαιμονία μάλιστʼ εἶναι δοκεῖ ·…
Aristotle, Nicomachean Ethics