ἁπλοκύων
ἁπλο·κύων, -κυνος (ὁ) [ῠν] vrai chien, franc cynique, sobriquet d’Antisthène, DL. 6, 13 ; Plut. Brut. 34.
Étym. ἁπλόος, κύων.
ἁπλοκύων, der schlichte, grobe Zyniker, Beiname des Antisthenes, Diog.L. 6.13. Bei Plut. Brut. 34 dem ψευδοκύων entgeggstzt, also von ἁπλοῦς, nicht von ἁπλοΐς.