ἐγχρόνιος
ἐγχρόνιος, temporal
ἐγχρόν-ιος, ον,
- temporal, φύσεις Procl. in Prm. p.638 S.
temporal, que tiene lugar en el tiempo
φύσεις
ἐγ·χρόνιος, ος, ον, qui a lieu dans le temps, Procl. Plat. Parm. 638.
Étym. ἐν, χρόνος.