ἐκ-κηρύττω, Ion. ἐκκηρύσσω, openlijk afkondigen, spec. de verbanning afkondigen van ... uit ..., laten verbannen uit, met acc. v. pers. en gen. v. plaats: τοὺς χιλίους μισθοφόρους ... ἐξεκήρυξε τῆς Σικελίας die duizend huurlingen liet hij verbannen uit Sicilië Plut. Tim. 30.2; πότερον ἀδίκως τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν πόλεων of zij de Dertig ten onrechte uit hun steden verbannen Lys. 12.35; pass. verboden verklaren, in de ban doen: ἐκκεκηρῦχθαι τὸ μὴ τάφῳ καλύψαι dat het verboden was hem in een graf te bergen Soph. Ant. 27; κἀξεκηρύχθην φυγάς en ik werd tot balling verklaard Soph. OC 430; ἐκ τοῦ γένους ἐκκεκηρῦχθαι uit de familie gebannen zijn Plat. Lg. 929b.