ἐκκινέω
ἐκκινέω, to move out of
ἐκκῑνέω,
- move out of [his lair], put up, ἔλαφον S. El. 567: metaph., ἐ. τὴν νόσον Id. Tr. 979 (anap.); τόδε τὸ ῥῆμα Id. OT 354; so σὺ γάρ μʼ ἀπʼ εὐνασθέντος ἐ. κακοῦ Id. Tr. 1242:—Pass., σκώμμασι μᾶλλον ἢ λοιδορίαις ἐκκινούμεθα Plu. QConv. 2.631c.
1 hacer salir de su cubil, levantar una pieza de caza
ἐξεκίνησεν ... ἔλαφον
• fig. suscitar, despertar
νόσον
τόδε τὸ ῥῆμα
σὺ γάρ μ' ἀπ' εὐνασθέντος ἐκκινεῖς κακοῦ
pues tú me despiertas de un mal que estaba adormecido
2 intr. en v. med.-pas. conmoverse, sentirse afectado
καὶ ἐξεκινήθη ἡ ψυχὴ βασιλέως
τοῖς δὲ σκώμμασιν ... μᾶλλον ἢ ταῖς λοιδορίαις ἐκκινούμεθα
μὴ φυσικῶς οὕτως ἐκκινεῖσθαι
• moverse, estar en movimiento
ταῦτα (los números) ... μένοντα μέν, ἀριθμητικὰν καὶ γεωμετρίαν ἐγέννασεν, ἐκκινηθέντα δὲ ἁρμονίαν καὶ ἀστρονομίαν
ἐκ·κινέω-ῶ [ῑ]
1 mettre en mouvement pour faire partir : ἔλαφον, Soph. El. 567, faire lever un cerf ; fig. ῥῆμα, Soph. O.R. 354, lâcher une parole ; νόσον, Soph. Tr. 979, ranimer un mal ||
2 mettre hors de soi, émouvoir, Plut. M. 631d.
ἐκκινέω, [ῑ], herausbewegen ; ἔλαφον, aufscheuchen, Soph. El. 557 ; übertr., ῥῆμα, ausstoßen, O.R. 354 ; νόσον, aufregen, Trach. 975 ; σὺ γάρ μʼ ἀπʼ εὐνασθέντος ἐκκινεῖς κακοῦ 1232 ; außer Fassung bringen, τοῖς σκώμμασι μᾶλλον ἢ ταῖς λοιδορίαις ἐκκινούμεθα Plut. Symp. 2.1.4. Vgl. ἐκκυνέω.
ἐκκινέω
fut. ήσω
- to move out of his lair, to put up, ἔλαφον Soph.: metaph. to stir up, rouse, excite, Plut.