ἐκλάμπω
ἐκλάμπω, to shine
- shine or beam forth, Hdt. 6.82, A. Pr. 1083 (anap.); ὅπλα ὥστε κάτοπτρον ἐξέλαμπεν X. Cyr. 7.1.2, etc.; ὀμμάτων ἐ. πόθος APl. 16.182 (Leon.); ὥσπερ ἀστραπήν Hp. Epid. 7.88; πῦρ ἐκ λίθων ἐ. Arist. HA 516b11: metaph., δίκας δʼ ἐξέλαμψε θεῖον φάος Trag.Adesp. 500; ὥσπερ ἐκ πυρείων ἐ. Pl. R. 435a; ἐξ. ἡ δόξα Plb. 31.23.2; of persons, Ph. 1.326, al.; burst forth violently, of a fever, Hp. VM 16; of sound, to be clearly heard, [ἐκ τῆς κραυγῆς] ἐξέλαμψε τὸ καλεῖν τὸν βασιλέα Plb. 15.31.1.
- 2 to be distinguished, διʼ εὐφυΐαν Plu. Cic. 2; τῶν ἄλλων Lib. Or. 62.37.
- II c. acc. cogn., flash forth, πυρωπὸν γλῆνος ἐκλάμψαν φλόγα A. Fr. 300.4; σέλας dub.l. in E. Fr. 330, cf. Lyc. 1091; πῦρ App. Syr. 56, cf. Bias Fr.Lyr.: metaph., νοῦς ἐ. αἰσθήσεις Ph. 1.72; ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ὁ θεὸς ἑαυτὸν ἐξέλαμψε Iamb. Myst. 8.2.
- III Astrol., = διαυγάζω III, PLond. 1.132.95 (i/ii A.D.).
I intr.
1 refulgir
ἕλικες δ' ἐκλάμψουσι στεροπῆς ζάπυροι
ἔλεξε ... φλόγα πυρὸς ἐκλάμψαι
ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ ... ὥσπερ ἀστραπὴν ἐκλάμπειν ἐδόκει
ἡλίου ... ἀκτίνων σέλας ... ἐξέλαμπεν
λύχνος ἐκλάμπων
γῆ ἐξέλαμπεν
ὥστε ... ὥσπερ ἐκ λίθων ἐκλάμπειν πῦρ
cuando el león se frota las uñasτὰ Κύρου ὅπλα ὥσπερ κάτοπτρον ἐξέλαμπεν
• brillar, resplandecer de donde influir con su brillo c. περί y ac.
τὸ δωδεκατημόριον σκορπίου πάλιν περὶ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐξέλαμπεν
• fig., c. suj. abstr. resplandecer, ponerse de manifiesto
ἐξέλαμπεν τὸ τῆς φύσεως δίκαιον
ἐξέλαμπεν ... δόξα
χάριτες
ἡ δὲ τοῦ πάθους διάγνωσις ... ἐξέλαμψε τῇ τέχνῃ
• tb. c. gen. o prep. c. gen. del lugar de donde procede el brillo
ὥσπερ ἐκ πυρείων ἐκλάμψαι ποιήσαιμεν τὴν δικαιοσύνην
ὀμμάτων ... ἐκλάμπει πόθος
ὁ γὰρ θεὸς λόγος ἐκ πατρὸς ἐκλάμψας
• tb. fig., de pers. distinguirse, sobresalir, destacar
εἰς τὸ μέλλον ἐκλάμψων ἔτος
con la intención de cubrirme de gloria el año próximoδι' εὐφυΐαν ἐκλάμψας
πῶς ... οὐκ ἐκλάμπουσι τῶν ἄλλων;
2 ref. al sonido oírse con claridad
ἐξέλαμψε τὸ καλεῖν τὸν βασιλέα
se destacaba con claridad la frase «llamar al rey»
3 medic., ref. la fiebre arder
τούτοισιν ... ὁ πυρετὸς ἐκλάμπει
II tr.
1 hacer brillar
ἐν ᾗ πυρωπὸν ἥλιος ἐκλάμψας φλόγα
ἐκλάμψουσι θυμάτων σέλας
λέγεται ... τὴν ἑστίαν ... ἐκλάμψαι πῦρ μέγα
κοιμηθεὶς δὲ αὐτὰς ἐξέλαμψε
al ponerse (el sol, e.e., la inteligencia) las hace brillar (a las sensaciones)
2 alumbrar, fig. poner de manifiesto c. ac. abstr.
αὐθάδης δὲ τρόπος ... ἐξέλαμψεν ἄταν
θεὸς ἑαυτὸν ἐξέλαμψε
1. oplichten, vlammen:
2. overdr. van pers. uitblinken:
Strong 1584
to shine forth: Mt 13:43.†
- to shine or beam forth, Hdt., Aesch., etc.