ἔκλαμπρος
ἔκλαμπρος, very bright
ἔκλαμπ-ρος, ον,
- very bright, φλόγες LXX Wi. 17.5, cf. Sch. Arat. 169: neut. as Adv., ἔκλαμπρον γελᾶν Ath. 4.158d. Regul. Adv. -ρως brilliantly, Annuario 3.151 (Pisidia, ἐγλ-lapis).
I
1 de astros resplandeciente
ἄστρων ἔκλαμπροι φλόγες
Ἥλιος
• neutr. subst. τὸ ἔ. brillo Polem.Phgn.23
• fig. del alma, Leont.Const.Hom.9.51, cf. Cat.Cod.Astr.12.105.16.
2 de sonidos estrepitoso neutr. sg. como adv.
γελάσαντος πάνυ ἔκλαμπρον
mientras se reía estrepitosamente
II adv. -ως brillantemente, con brillantez
ἱερασάμενον ... ἐν ταῖς ἄλλαις ἱερωσύναις ἐκτενῶς καὶ ἐ.
ἔκ·λαμπρος, ος, ον, éclatant, Spt. Sap. 17, 5 ; fig. Ath. 158d.
Étym. ἐκ, λαμπρός.
ἔκλαμπρος, sehr glänzend, sehr hell, Sp.; ἔκλαμπρον γελᾶν, hell auflachen, Ath. IV.158d.
aquí a mí, el radiante Helios, el que resplandece sobre toda la tierra