ἐκλαλητικός
ἐκλαλητικός, capable of expressing
ἐκλᾰλ-ητικός, ή, όν,
- capable of expressing, Diocl. ap. D.L. 7.49.
capaz de expresar
διάνοια
ἐκλαλητικός, ή, όν [ᾰ] propre à exprimer, à énoncer, DL. 7, 49.
Étym. ἐκλαλέω.
ἐκλαλητικός, ή, όν, aussprechend, DL. 7.49.