ἐκτατικός
ἐκτατικός, given to lengthening
ἐκτᾰτικός, ή, όν,
- given to lengthening, Ἀθηναῖοι ἐ. τῶν φωνηέντων A.D. Adv. 187.21.
- II preserving tension, αὑτῶν διʼ εὐτονίαν Chrysipp.Stoic. 2.146 (codd. Plu., ἑκτικά Arnim).
I
1 gram., métr., que puede alargarse o ser larga de vocales o sílabas
τὴν ὀξεῖαν τάσιν ἐκτατικὴν εἰδότες
, de «ὄφιν» medido como troqueoἔδειξεν οὐ μόνον τοὺς τόνους ἐκτατικούς
2 de pers. que propende a alargar las vocales
Ἀθηναῖοι ἐκτατικοί εἰσι τῶν φωνηέντων
II extenso neutro compar. como adv.
τὰ προειρημένα προτεῖναι ἐκτατικώτερον
ofreceros en forma más extensa lo ya dicho
III adv. -ῶς gram. de forma que alargue la vocal o la sílaba
ποτὲ δὲ τρέπει ἐ. τὴν ἐν τῷ μέλλοντι βραχεῖαν παράληξιν εἰς μακράν, ὃ γίνεται ἐν τῷ «καλήσω»
ἐκτατικός, ή, όν [ᾰ] qui aime à allonger, qui allonge, Dysc. Adv. 600, 21 et 22.
Étym. ἐκτατός.
ἐκτατικός, ή, όν, zum Dehnen, Verlängern der kurzen Vokale geneigt, Apollon. adv. p. 600.92.
• Adv ., Eust.
• Adv ., Eust.