ἐκτρίβω
ἐκτρίβω, to rub out
- rub out, i.e. produce by rubbing, πῦρ ἔκ τινος X. Cyr. 2.2.15; φλόγα Poll. 9.155 (but in S. Ph. 296 ἐν πέτροισι πέτρον ἐκτρίβων . . ἔφηνʼ ἄφαντον φῶς rubbing hard): metaph., λύπην Plu. Cons.ux. 2.610b:—Pass., τὰ ψυχικὰ προτερήματα διὰ τὰ ἔπαθλα οἷον ἐκτρίβεται Longin. 44.3.
- II rub out, i.e. to destroy root and branch, σφέας πίτυος τρόπον ἀπείλεε ἐκτρίψειν (cf. πίτυς) Hdt. 6.37; ἐ. τινὰ πρόρριζον E. Hipp. 684; τὴν ποίην ἐκ τῆς γῆς ἐκτρίβειν Hdt. 4.120; αὕτη μʼ ἡ γυνή ποτʼ ἐκτρίψει Herod. 6.27, dub. in E. Cyc. 475; βίον ἐ. bring life to a wretched end, = Lat. conterere vitam, S. OT 248, cf. 428:—Pass., πρόρριζος ἐκτέτριπται Hdt. 6.86.δʹ; ὁπλὰς ἐκτετριμμένος with the hoofs worn off, Luc. Asin. 19.
- III rub constantly, wear out, Ἄτλας . . νώτοις οὐρανὸν ἐκτρίβων E. Ion 2 (s. v.l.).
- IV rub, thresh out, f.l. in Nic. Fr. 68.3.
- V polish, Thphr. HP 4.11.6, Plb. 10.20.2; ἀργυρώματα Class.Phil. 19.234 (iii B.C.); cf. ἐξετρίβετο· σφόδρα ἐκοσμεῖτο, Hsch.
- 2 wipe out, Herod. 1.79.
I
1 rozar
ὁ χαλκέοισιν οὐρανὸν νώτοις Ἄτλας ... ἐκτρίβων
Atlas, el que roza el cielo con sus espaldas de bronce e.e., lo sostiene
2 frotar
ἐν πέτροισι πέτρον ἐκτρίβων
para hacer fuego
• c. ac. de resultado producir fuego por frotamiento
ἔκ γε σοῦ πῦρ ... ῥᾷον ἄν τις ἐκτρίψειεν ἢ γέλωτα ἐξαγάγοιτο
sería más fácil sacar fuego de ti que una risaφλόγα
3 ejercitarse, practicar prob. la lucha cuerpo a cuerpo A.Fr.78a.30.
II c. idea de eliminación por roce o frotamiento
1 limpiar frotando, frotar
αἴ κά τις ἐκτρίψας καλῶς παρατιθῇ νιν (τὸν κάκτον)
περικαθάραντες καὶ ἐκτρίψαντες
cañas para hacer flautasἙρμῆς ... λίθινος, ὃν ... ἐν τῷ κυλικείῳ λαμπρὸν ἐκτετριμμένον
ἐν χρῷ τὴν δυσωπίαν ἐκτρίβοντες
• fregar
τὴν μελαινίδ'
σκεῦος
2 pulir metales
τὰς πανοπλίας
τὰ ἀργυρώμ[α]τα
τὰ ψυχικὰ προτερήματα τῶν ῥητόρων μελετώμενα ἀκονᾶται καὶ οἷον ἐκτρίβεται
se agudizan mediante el ejercicio las aptitudes intelectuales de los oradores y, por así decirlo, se pulen
3 friccionar para aliviar el dolor
τὸ σκέλος ... ἐξέτριψε τῇ χειρί
4 trillar
ἐξέτριψαν τοὺς καρποὺς, σωροὺς ποιήσαντες
5 desgastar en v. pas.
σίδηρος δὲ καὶ χαλκὸς ταῖς ἐπαφαῖς τῶν χειρῶν ἐκτρίβονται
τὰς ὁπλὰς ἐκ τῆς ὁδοῦ ἐκτετριμμένος
con los cascos desgastados por el camino
III fig.
1 destruir por completo, arrasar, extirpar, exterminar
σφέας πίτυος τρόπον ἀπείλεε ἐκτρίψειν
amenazaba con exterminarlos como a un pinoτὴν ποίην τε ἐκ τῆς γῆς ἐκτρίβειν
Ζεύς σε ... πρόρριζον ἐκτρίψειεν
que Zeus te extirpe de raízαὔτη μ' ἡ γυνή κοτ' ἐκτρίψει
ἐχθρούς
ἡ λύπη ... ἐκτρίβει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον
σοῦ γὰρ οὐκ ἔστιν βροτῶν κάκιον ὅστις ἐκτριβήσεταί ποτε
ningún mortal será destruido nunca de peor forma que tú
• del tiempo gastar, consumir
ἄμορον ἐκτρῖψαι βίον
τὸν χρόνον ... ὃν ἔμελλον ἐκτρίβειν περὶ ἐκεῖνα τὰ μαθήματα
2 ref. sentimientos exasperar
φωνὰς ... αἷς ἐκτρίβουσι καὶ παραθήγουσι τὴν λύπην
gritos con los que exasperan y agudizan el dolor
1. wrijven:
2. stuk wrijven, uitroeien:
2) ausreiben, wie Κύκλωπος ὀφθαλμὸν ὥσπερ σφηκιάν Eur. Cycl. 475 ; vernichten, wegtilgen, ποίην ἐκ τῆς γῆς Her. 4.120 ; πίτυος τρόπον, mit Stumpf u. Stiel ausrotten, wie eine Fichte, die nicht mehr aus der Wurzel ausschlägt, 6.37 ; ἐκτέτριπται πρόρριζος ἐκ Σπάρτης 6.86 ; Ζεύς σε πρόρριζον ἐκτρίψειεν Eur. Hipp. 684. So ἐκτριβήσεται Soph. O.R. 428 ; neben καταφθεῖραι Plut. Eumen. 19.
3) abreiben, abnutzen, Ἄτλας ὁ χαλκέοισι νώτοις οὐρανὸν ἐκτρίβων, für νῶτα οὐρανῷ, Eur. Ion 2 ; ὁπλὰς ἐκ τῆς ὁδοῦ ἐκτετριμμένος Luc. Asin. 19.
Uebertr., κακῶς βίον ἐκτρῖψαι, elend hinbringen, Soph. O.R. 248.
4) ausreiben, ῥύπον Plut.; reinigen, polieren, τὰς πανοπλίας Pol. 10.20.2 ; – καρπούς, χίδρα, Theocr. 7.156 u. Nic. bei Ath. III.126b, ausdreschen.
- Ito rub out, πῦρ ἐκτρ. to produce fire by rubbing, Xen.:— to rub hard, Soph.
- IIto rub out, i. e. to destroy root and branch, Hdt., Eur.; βίον ἐκτρ. to bring life to a wretched end, Soph.:—Pass., πρόρριζος ἐκτέτριπται Hdt.
- IIIto rub constantly, wear out, Eur.