ἐκτραχηλίζω
ἐκτραχηλίζω, to throw the rider over its head
- throw the rider over its head, X. Cyr. 1.4.8, Plu. Adul. 2.58f: generally, break a personʼs neck, Ar. Lys. 705; overturn, τὰ ὄρη Tab.Defix.Aud. 271.26 (Hadrumetum, iii A.D.); κλίμακας Ph. Bel. 85.38:—Pass., break oneʼs neck, Ar. Nu. 1501, Pl. 70, Luc. Merc.Cond. 42.
- 2 metaph., ruin, pervert, D. 9.51, Luc. Rh.Pr. 10, Alciphr. 3.40, Porph. Abst. 1.42; εἰς ὑπερηφανίαν Mich. in EN 523.20:—Pass., εἰς ἀτόπους πράξεις Ph. Fr. 102 H.
- II metaph., cause to lose control of oneʼs language, ἐ. τινὰς αἱ τραγῳδίαι Hermog. Id. 1.6.
- III behead, Gloss.
I tr.
1 romper el cuello, desnucar
πρὶν ἂν τοῦ σκέλους ὑμᾶς λαβών τις ἐκτραχηλίσῃ φέρων
(τὰ παιδία) ἄνωθεν ἀπὸ τῶν τειχῶν ἐξετραχήλιζεν αὑτά
μή σε ἐκτραχηλίσῃ
ἀθλητὴς ὑπὸ ῥώμης δυνατωτέρας ἐκτραχηλιζόμενος
• fig.
ὁρκίζω σε τὸν ... τὰ ὄρη ἐκτραχηλίζοντα
te conjuro a tí, que rompes el espinazo de los montes
• echar a perder, precipitar a la ruina
οἷόν σε, ὦ γεωργία, τὸ ... φροντιστήριον ἐξετραχήλισε
τὸ δὲ οἴεσθαι ... πολλοὺς ... τῶν βαρβάρων ἐξετραχήλισεν
πολλοὺς ... ἡ εὐτυχία ... ἐκτραχηλίζει
ἐκτραχηλίζουσι δ' αὐτοὺς αἱ ... τραγῳδίαι
ἵνα μὴ εἰς ἀτόπους πράξεις ἐκτραχηλισθῇς
2 despedir por encima del cuello el caballo al jinete
ὁ ἵππος πίπτει εἰς γόνατα, καὶ μικροῦ κἀκεῖνον ἐξετραχήλισεν
• fig. c. ac. de cosa desmontar, echar abajo, abatir
ἐκτραχηλίζειν τὰς ... κλίμακας
II intr. en v. med.-pas. romperse el cuello, desnucarse
ἢ 'γὼ πρότερόν πως ἐκτραχηλισθῶ πεσών
ἐκτραχηλισθῆναι διαμαρτόντος τοῦ ποδός
οὐ δεῖ ... ἐκτραχηλισθῆναι
no hay que dejarse romper el cuello
1. met acc.
a. afwerpen (van een ruiter):
b. (iemands) nek breken:
2. med.-pass., intrans. zijn nek breken:
- of a horse, to throw the rider over its head, Xen.:—Pass. to break oneʼs neck, Ar.: metaph. to plunge headlong into destruction, Dem.