ἔκτρησις
ἔκτρησις, hole
ἔκ-τρησις, εως, ἡ,
- hole, Hp. Steril. 222 (pl.), Aret. SD 2.13 (pl.), Heliod. ap. Orib. 46.11.26.
agujero, perforación en una cánula, Hp.l.c.,
προσάψασθαι δεῖ τῆς ἐκτρήσεως
ἡ ... κατὰ τὸ λιθοειδὲς ὀστοῦν ἔ.
ἔκτρησις, εως (ἡ) action de percer, d’où trou, ouverture. Hpc. 680, 21 ; Arét. Caus. m. diut. 2, 13.
Étym. ἐκτιτραίνω.
ἔκτρησις, ἡ, die Aushöhlung, Hippocr.