ἐμμελετητέον
ἐμμελετητέον, one must praclise oneself in
ἐμμελετ-ητέον,
- one must practise oneself in, τινί Plu. Vit.pud. 2.531f.
hay que ejercitarse en, hay que practicar c. dat.
ταῖς αἰτιατικαῖς (πτώσεσι)
ἐμμελετητέον, vb. d’ἐμμελετάω, Plut. M. 531f.