ἐμπεριεκτικός
ἐμπεριεκτικός, comprehending, inclusive
- comprehending, inclusive, c. gen., A.D. Pron. 4.7, al.: abs., Id. Synt. 231.3.
que contiene, de abstr. capaz de abarcar, comprehensivo gener. c. gen.
οἱ γὰρ ὅροι τῶν γενικῶν ἐμπεριεκτικοί εἰσιν, οὐ μὴν τῶν ἰδικῶν
pues las definiciones son comprensivas de lo general, no de lo particularτὰ γοῦν πληθυντικὰ τοῦ πρώτου προσώπου ἐμπεριεκτικὰ δύναται εἶναι
δύναμις ... ἐ. τῶν πάντων
τῶν ὄντων ἐ. φύσις
ἐ. ... δικαιοσύνη καὶ τῶν ἄλλων πασῶν ἀρετῶν
• gram., subst. neutr. colectivo
παρὰ τοὺς ἵππους ἐμπεριεκτικόν τι ἀποτελεῖται, τὸ ἱππών
a partir de «caballos» se forma un colectivo «caballada»