ἐμπελάω
ἐμπελ-άω, imper. ἐμπέλα, IG 14.271 (Selinus), Hsch.:—
- = ἐμπελάζω, Nic. Al. 498:—Med., ib. 356.
acercarse
(τῷ) ἐμπελάουσα ... βδέλλα
acercándose a él (que bebía en un arroyo) la sanguijuela
• en v. med. mismo sent., c. gen.
ἢ ὅγε καὶ θηλῆς ἅτε δὴ βρέφος ἐμπελάοιτο
un recién nacido para mamar
ἐμ·πελάω-ῶ, c. ἐμπελάζω, Nic. Al. 498 ||
Moy. m. sign. Nic. Al. 356.
Étym. ἐν, πέλας.
ἐμπελάω, = ἐμπελάζω ; ἐμπελάουσα Nic. Al. 498. – Med., ἐμπελάοιτο ibd. 356.