ἐμπερικρατέω
dominar, mandar
ὁ πάντα ἐμπερικρατῶν τῇ γνωστικῇ δυνάμει
el que domina todo con su poder espiritual
ἐμ·περικρατέω-ῶ, c. περικρατέω, Nyss. 2, 37 b Migne.
Étym. ἐν, π.
dominar, mandar
ὁ πάντα ἐμπερικρατῶν τῇ γνωστικῇ δυνάμει
el que domina todo con su poder espiritual