ἐμπέραμος
ἐμπέραμος, skilled in the use of
ἐμπέρᾰμος, ον,
- = ἔμπειρος, skilled in the use of, νηῶν Call. Jov. 71; πάσης ἐ. σοφίης IG 14.1957, cf.888 (Suessa), Arch.Anz. 1904.8 (Milet.): abs., ἐμπέραμος φώς Androm. ap. Gal. 14.37:—also ἐμπείρᾰμος, Lyc. 1196, Man. 4.536, AP 10.14 (Agath.), Nonn. D. 39.181. Adv. ἐμπεράμως Call. Lav.Pall. 25.
1 experto, experimentado, buen conocedor c. gen.
νεῶν
Εἰαονίης ἐ. σοφίης
παῖδα ... γυμνασίων ἐμπείραμον Ἑρμάωνος
πάλης
ὑσμίνης
δημοσίων τελέων ἐμπείραμον ἦθος ἔχοντες
φώς
• subst. οἱ ἐμπέραμοι hombres diestros en su oficio Orác. en Milet 6(2).935.9 (II/III d.C.).
2 adv. -ως de modo experto
ἐτρίψατο
ἐμπέραμος, ος, ον [ᾰ] c. ἐμπείραμος, Call. Jov. 71 ; Anth. App. 310.
ἐμπέραμος, = ἐμπείραμος ; τινός, Call. Iov. 71 ; σοφίης Ep.adesp. 715, 681 (APP 310, 354).
• Adv ., Call. lav.Pall. 25.
• Adv ., Call. lav.Pall. 25.
ἐμπέραμος
ἐμπέρᾰμος, ον
= ἔμπειρος,
- skilled in the use of a thing, c. gen., Anth.; also ἐμπείραμος, Anth.