ἐναποπήγνυμι
1 fijar, clavar en en v. pas.
τοὺς ἐναποπαγέντας ἐν αὐτοῖς σκόλοπας
como torturaἡ δὲ μνησικακία ... ἐναποπαγεῖσα τῇ ψυχῇ
2 en v. med.-pas. quedarse paralizado, estupefacto presa del estupor
τούτοις ἐναποπαγεὶς τὴν διάνοιαν