ἐναποσκήπτω
ἐναποσκήπτω, cause to descend
ἐναπο-σκήπτω,
- cause to descend, θεὸς ἐ. νόσον τισί J. AJ 2.14.6.
- II intr., supervene, attack, -σκηπτούσης τῆς φλεγμονῆς Cass. Pr. 30, cf. Phlp. inde An. 339.5.
1 tr. hacer descender, precipitar
ὁ θεὸς ... Αἰγυπτίοις ἐναπέσκηψε τὴν νόσον
2 intr. sobrevenir, producirse
ἐναποσκηπτούσης δὲ τῆς φλεγμονῆς
τὸ σχῆμα τοῦ ἐναποσκήψαντος χυμοῦ