ἐναπορέω
ἐναπορέω, to be in doubt
ἐναπορέω, dub. l. for ἐπαπορέω,
- to be in doubt, Plb. 29.27.6; πῶς . . Id. 12.25c. 1.
1 estar en duda, dudar
βραχὺν χρόνον ἐναπορήσας
περὶ τῆς οὐσίας αὐτοῦ (τοῦ σπέρματος)
2 tr. poner en duda, plantear dudas o dificultades sobre una cuestión, en v. pas., Anon.Herc.862.14
• abs. plantear dudas o dificultades
αὐτοῖς
ἐν·απορέω-ῶ [ᾰ] être dans l’embarras, Pol. 29, 11, 6.
ἐναπορέω, dabei in Verlegenheit sein, Pol. 29.11.6.