ἐνόπλιος
ἐνόπλιος, a war-tune, march
- = ἔνοπλος, ἔρις Gorg. Fr. 6; πρύλις Call. Dian. 241; ἐπιστήμη D.H. 20.2; πυρρίχη Anon. Vat.64: neut. as Adv., ἐλέλιξεν ἐνόπλιον Call. Del. 137.
- II ἐνόπλιος (with or without ῥυθμός), ὁ, ‘martial’ rhythm, X. An. 6.1.11, etc.; ῥυθμὸς κατʼ ἐνόπλιον Ar. Nu. 651; ἐ. σύνθετος Pl. R. 400b; also νόμος Epich. 75; ἀγωνία Phld. Hom. p.28 O.; ἐ. μέλη Ath. 14.630f; Κουρήτων ἐ. παίγνια Pl. Lg. 796b; θεῖν τὸν ἐ. Him. Or. 2.20: hence ἐνόπλια παίζειν Pi. O. 13.86.—On the ῥυθμὸς κατʼ ἐνόπλιον, v. Sch. Pi. P. 2.127, Sch. Ar. Nu. 651.
- III ἐνόπλιον, τό, contest in arms, of a race of war-chariots, SIG 802A 10 (i A. D.).
I
1 agon. en armas, armado
ὁ ἀπὸ τοῦ τροπαίου ἐ. δρόμος
en las Eleuterias de Plateaὁ ἀπὸ Ἡρακλέους σεβαστὸς ἐ. δρόμος
• subst. ὁ ἐ. (sc. δρόμος) carrera de hombres en armas
τὸν ἐνόπλιον ἔθεον
νεικήσασα Ἴσθμια ... ἐνόπλιον
• epít. de Afrodita en Esparta la que va armada
Ἀφροδίτην σέβουσι τὴν ἐνόπλιον
2 guerrero, marcial
a) mús., del ritmo compuesto, gener. anapéstico, apto para acompañar la formación de hombres armados o para la danza guerrera
με ἀκηκοέναι ... ἐνόπλιόν τέ τινα (ῥυθμόν) ὀνομάζοντος αὐτοῦ σύνθετον
ἤνεγκεν ᾠδὴν Ἀφαρεὺς ἐνόπλιον
• del movimiento, la danza y el canto guerrero, militar, armado (cf. τὰ ἐμβατήρια μέλη ... ἅπερ καὶ ἐνόπλια καλεῖται
Κουρήτων ἐνόπλια παίγνια
en Atenasἀσκεῖν δὲ καὶ τοξικῇ καὶ ἐνοπλίῳ ὀρχήσει, ἣν καταδεῖξαι Κουρῆτας
ἐνόπλια βήματα θέντες
βηταρμὸν ἐνόπλιον εἱλίσσοντο
περὶ πρύλιν ὠρχήσαντο ... ἐν σακέεσσιν ἐνόπλιον
ἡ ἐ. πυρρίχη
b) táct.
κίνησις ἐ.
del movimiento táctico en determinada formaciónἐξελιγμός
3 de abstr. que es con armas, propio de las armas
ἐ. ἔρις
lucha armadaἐ. ἀγ[ω]νία
ἐμάχοντο ... ἀποδεικνύμενοι τὴν ἐνόπλιον ἐπιστήμην
luchaban demostrando su experiencia con las armasἐ. κρότος
entrechocar de armas como aplauso a un jefe militar
• neutr. como adv. en son de guerra
ἡ δ' (ἀσπίς) ἐλέλιξεν ἐ.
II subst. τὸ ἐ.
1 enoplio, ritmo marcial, danza armada
ἐπαυλῆσαι τοῖς Διοσκόροις τὸ ἐνόπλιον
ἀναβαὶς δ' ἐνόπλια ... ἔπαιζεν
montando en Pegaso ejecutaba evoluciones guerrerasπέρα τοῦ καιροῦ φιλορχησταὶ τὰ ἐνόπλια
ἐνόπλια παιδεύειν
εἰνόπλιον ... παρ' ἀθανάτοισι χόρευσεν
de Atenea
2 métr. enoplio metro derivado del ritmo homónimo (cf. ἐπαΐονθ' ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν κατ' ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον
3 τὰ ἐνόπλια lo relativo a las armas, los asuntos de guerra
op. τὰ ἀγοραῖα
- 1in armour ἀναβαὶς δʼ εὐθὺς ἐνόπλια χαλκωθεὶς ἔπαιζεν sc. Bellerophon mounted on Pegasos: “er übte das Waffenspiel” Mezger O. 13.86
- ἐνόπλιος (sc. ῥυθμός), ὁ a war-tune, march, Ar., Xen.