ἐξερείπω
ἐξερείπω, to strike off
ἐξερείπω,
- strike off, ὄζους δρυὸς πελέκει Pi. P. 4.264.
- II more freq. intr. in aor. 2 ἐξήρῐπον, inf. ἐξερῐπεῖν:—fall to earth, ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ ῥιπῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς Il. 14.414; χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα the mane streaming downwards from the yoke-cushion, 17.440; [κάπροι] αὐχένας ἐξεριπόντες letting their necks fall on the ground, Hes. Sc. 174; fall down, Id. Th. 704.—Mostly Ep., but ᾗ ἐξήριπε τὸ κάτηγμα where the fractured part projects, Hp. Off. 12.
ἐξ·ερείπω :
I tr. abattre (un arbre) Pd. P. 4, 469 ||
II intr. (ao. 2 ἐξήριπον)
1 tomber à terre, en parl. d’un arbre, Il. 14, 414 ||
2 avec le gén. tomber de, pendre de, Il. 17, 440 ; d’où abs. être penché : κάπροι αὐχένας ἐξεριπόντες, Hés. Sc. 174, sangliers qui ont le cou penché vers le sol ||
3 se précipiter, tomber, Hés. Th. 704.
ἐξερείπω, (ἐρείπω), zu Boden werfen, niederhauen ; ὄζους δρυὸς πελέκει ἐξερείψαι κεν Pind. P. 4.264 ; – aor.2 ἐξήριπον, intr., zu Boden stürzen, niederfallen, δρῦς Il. 14.414 ; χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα, die aus dem Joch herabfallende Mähne, 17.440 ; vgl. Hes. Th. 704 ; κάπροι αὐχένας ἐξεριπόντες, mit gesenktem Nacken, Sc. 174.
†ἐξερείπω
[ἐξ- 1, ἐξ- 9.]
3 sing. aor. subj. ἐξερίπῃ Il. 14.414.
Fem. pple. ἐξεριποῦσα Il. 17.440, Il. 19.406.
- 1
To fall: ὅτʼ ἐξερίπῃ δρῦς Il. 14.414.
- 2
To stream down from.
With genit.: χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα Il. 17.440, Il. 19.406.
- 1
ἐξερείπω
- 1strike off εἰ γάρ τις ὄζους ὀξυτόμῳ πελέκει ἐξερείψειεν μεγάλας δρυός (Thiersch: ἐξερείψαι κε codd.: ἐξερείψῃ κεν Bergk: ἐξερείψῃ μὲν Hermann) P. 4.264
ἐξερείπω , aor. 2 subj. ἐξερίπῃ, part. -εριποῦσα: aor. 2 intrans., fall down or over. (Il.)
ἐξερείπω
- to strike off: intr. in aor, 2 ἐξήριπον, inf. ἐξεριπεῖν, to fall to earth, Il.; χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα the mane streaming downwards from the yoke, Il.