ἐξερειστικός
ἐξερειστικός, resistent, tense
ἐξερ-ειστικός, ή, όν,
- resistent, tense, of the pulse, πληγή Archig. ap. Gal. 8.651, cf. 938; dub.l. in Epicur. Sent. 14.
ἐξερειστικός, ή, όν, qui peut soutenir, d’où fort : v. ἐξεριστικός.
Étym. ἐξερείδω.